Ισραήλ στην κόψη: Θρίλερ 61 εδρών για Νετανιάχου – Ο στρατηγός, οι Άραβες και η σκιά του Ιράν

Κάλπες με ανοικτό το ενδεχόμενο πολιτικού αδιεξόδου – Τι δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, γιατί η πρωτιά δεν εξασφαλίζει κυβέρνηση και πώς η αναμέτρηση επηρεάζει Γάζα, Δυτική Όχθη και περιφερειακή ασφάλεια.

«Δεν μπορούμε να παίξουμε με την ασφάλειά μας».

Με αυτή τη φράση, ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριχ προσήλθε στην κάλπη, συμπυκνώνοντας το επιχείρημα με το οποίο το κυβερνητικό στρατόπεδο επιχειρεί να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους: ασφάλεια, εβραϊκή ταυτότητα και συνέχιση της σημερινής κατεύθυνσης.

Απέναντί του, η αντιπολίτευση θέτει το ερώτημα της ευθύνης για την 7η Οκτωβρίου 2023, της λειτουργίας των θεσμών και της επόμενης ημέρας έπειτα από χρόνια πολέμου.

Οι Ισραηλινοί ψηφίζουν την Τρίτη 27 Οκτωβρίου για τους 120 βουλευτές της Κνεσέτ, στην πρώτη εθνική εκλογική αναμέτρηση μετά τις επιθέσεις της Χαμάς και τον πόλεμο που ακολούθησε στη Γάζα. Περίπου 7,3 εκατομμύρια πολίτεςέχουν δικαίωμα ψήφου. Οι περισσότερες κάλπες κλείνουν στις 22:00 τοπική ώρα, με τα κόμματα να χρειάζονται τουλάχιστον 3,25% για κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Το κρισιμότερο νούμερο, όμως, είναι άλλο: 61 έδρες. Και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η διαδρομή προς αυτή την πλειοψηφία παραμένει δύσκολη τόσο για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου όσο και για τους αντιπάλους του.

אנחנו כבר הצבענו – ואתם? צאו להצביע! 🗳️ https://t.co/5ZOFJWV679

— יצחק הרצוג Isaac Herzog (@Isaac_Herzog) October 27, 2026

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αδιέξοδο – όχι εξασφαλισμένο νικητή

Η τελική προεκλογική μέτρηση του Zman Yisrael, αδελφού μέσου των Times of Israel, έδινε 51 έδρες στο στρατόπεδο Νετανιάχου και 51 στο αντίπαλο μπλοκ των εβραϊκών κομμάτων.

Στην ίδια έρευνα, τα αραβικά κόμματα συγκέντρωναν 14 έδρες, ενώ το μη ενταγμένο σε κάποιον από τους δύο βασικούς συνασπισμούς κόμμα των Εφέδρων προβλεπόταν να εξασφαλίσει τέσσερις.

Διαφορετική κατανομή, αλλά παρόμοιο πρόβλημα σχηματισμού κυβέρνησης, κατέγραφε η τελευταία μέτρηση του Channel 13, όπως δημοσιεύθηκε στις 24 Οκτωβρίου:

54 έδρες για το μπλοκ αλλαγής, 50 για τους συμμάχους Νετανιάχου και 16 για τα αραβικά κόμματα.

Στο επίπεδο των κομμάτων, η ίδια μέτρηση έδινε 22 έδρες στο Yashar του Γκάντι Άιζενκοτ, 19 στο Λικούντ, 14 στο B’Yachad του Ναφτάλι Μπένετ και 10 στους Δημοκράτες.

Πρόκειται για προεκλογικές προβολές εδρών, όχι για αποτελέσματα ή exit polls. Οι διαφορές μεταξύ των ερευνών είναι ουσιαστικές, αλλά το κοινό τους μήνυμα είναι σαφές: η πρώτη θέση δεν λύνει αυτομάτως το πρόβλημα της εξουσίας.

Μια μικρή μεταβολή στη συμμετοχή ή στην επίδοση ενός κόμματος κοντά στο εκλογικό όριο μπορεί να αλλάξει αισθητά την κατανομή των εδρών.

בוקר טוב עם ישראל! היום אנחנו מנצחים בעזרת ה׳ 🇮🇱

מצביעים ציונות הדתית – שמים בקלפי רק פתק ט! https://t.co/rw4nopXvmW

— בצלאל סמוטריץ’ (@bezalelsm) October 27, 2026

Ο στρατηγός που απειλεί τον Νετανιάχου

Ο Γκάντι Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων και επικεφαλής του Yashar, αποτελεί τον βασικό διεκδικητή της πολιτικής αλλαγής. Το πρωί της ψηφοφορίας δημοσιοποίησε βίντεο από την παρουσία του στην Ασντόντ.

Η αντιπολίτευση, ωστόσο, δεν έχει ανακοινώσει συμφωνημένο πρόσωπο που θα ηγηθεί μιας μελλοντικής κυβέρνησης συνεργασίας.

Ο Άιζενκοτ έχει θέσει στο επίκεντρο της εκστρατείας του το ερώτημα:

«Τι είδους ηγεσία θέλουν οι πολίτες;»

Η πολιτική του πρόταση περιλαμβάνει λογοδοσία για τις αποτυχίες ασφαλείας, αποκατάσταση της εσωτερικής συνοχής και διαφορετική σχέση με τους θεσμούς. Δεν συνεπάγεται, όμως, αποδοχή όλων των παλαιστινιακών διεκδικήσεων. Ο ίδιος έχει δηλώσει:

«Δεν θα ιδρυθεί παλαιστινιακό κράτος υπό την κυβέρνηση που θα σχηματίσουμε».

Αυτή είναι μια κρίσιμη διάκριση για τη γεωπολιτική ανάγνωση της κάλπης: ενδεχόμενη αλλαγή πρωθυπουργού μπορεί να μεταβάλει τη διαχείριση της ασφάλειας και τις σχέσεις με τους συμμάχους, χωρίς να επιφέρει άμεση επίλυση του Παλαιστινιακού.

Σμότριχ: Ασφάλεια, εποικισμοί και αλλαγή της Δικαιοσύνης

Ο Μπεζαλέλ Σμότριχ, ψηφίζοντας, παρουσίασε τις προτεραιότητές του με διατύπωση που υπερβαίνει το πρόσωπο του πρωθυπουργού:

«Την ημέρα των εκλογών πρέπει όλοι να νοιαστούμε για το μέλλον του Ισραήλ. Πρέπει όλοι να πάμε να ψηφίσουμε. Δεν μπορούμε να παίξουμε με την ασφάλειά μας».

Σύμφωνα με το υλικό της ζωντανής κάλυψης του Al Jazeera, πρόσθεσε:

«Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να ενισχύουμε την ασφάλειά μας, τα σχέδια εποικισμού και την εβραϊκή ταυτότητα, να αλλάξουμε το δικαστικό σύστημα και, πάνω απ’ όλα, να εξιουδαΐσουμε τη Χεβρώνα».

Η δήλωση προσδιορίζει το διακύβευμα για τη Δυτική Όχθη. Η διατήρηση της σημερινής συμμαχίας θα έδινε στους ακροδεξιούς εταίρους τη δυνατότητα να διεκδικήσουν συνέχεια και ενίσχυση της ατζέντας τους.

Η προεκλογική αντιπαράθεση αφορά, επομένως, και τον χαρακτήρα του κράτους: τις σχέσεις κυβέρνησης–Δικαιοσύνης, την πολιτική στα κατεχόμενα και τα όρια της εξουσίας των κυβερνητικών εταίρων.

עכשיו באשדוד🇮🇱

בוחרים ׳דרך׳ בקלפי https://t.co/1GkjNhoPsk

— Gadi Eisenkot – גדי איזנקוט (@gadi_eisenkot) October 27, 2026

Μπεν Γκβιρ: «Θα νικήσουμε»

Ο υπουργός Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ ψήφισε στον οικισμό Κιριάτ Αρμπά, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, και εμφανίστηκε βέβαιος για την επικράτηση του στρατοπέδου του.

«Θα νικήσουμε», δήλωσε.

Επιχείρησε, παράλληλα, να κινητοποιήσει τη δεξιά βάση μέσω της προοπτικής επιρροής των αραβικών κομμάτων σε μια κυβέρνηση της αντιπολίτευσης, επικαλούμενος τον επικεφαλής του Ra’am, Μανσούρ Αμπάς.

«Γι’ αυτό πρέπει όλοι να βγουν και να ψηφίσουν», είπε, προσθέτοντας:

«Μια ισχυρή, δεξιά κυβέρνηση σημαίνει ένα ισχυρό κράτος του Ισραήλ».

Ο ισχυρισμός του για τον ρόλο του Αμπάς αποτελεί προεκλογικό επιχείρημα. Δεν υπάρχει ανακοινωμένη συμφωνία που να προβλέπει ότι ο επικεφαλής του Ra’am θα ηγηθεί κυβέρνησης.

Οι αραβικές έδρες: Αριθμητικά κρίσιμες, πολιτικά δύσκολες

Οι δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν τα αραβικά κόμματα σε δυνητικά καθοριστικό παράγοντα. Η κοινοβουλευτική αριθμητική, όμως, συναντά τις προεκλογικές δεσμεύσεις αποκλεισμού συγκεκριμένων συνεργασιών.

Εάν κανένα από τα δύο βασικά στρατόπεδα δεν φτάσει τις 61 έδρες, η συζήτηση θα μεταφερθεί στις δυνατότητες συμμετοχής, ανοχής ή εξωτερικής στήριξης μιας κυβέρνησης.

Εκεί βρίσκεται η δυσκολότερη εξίσωση για την αντιπολίτευση: να μετατρέψει την επιθυμία απομάκρυνσης του Νετανιάχου σε λειτουργική κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ συμμετέχουν στην εκλογή. Αντίθετα, οι Παλαιστίνιοι της Γάζας και της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης δεν ψηφίζουν για την Κνεσέτ, παρότι οι αποφάσεις της ισραηλινής κυβέρνησης επηρεάζουν άμεσα τη ζωή τους.

Η αυστηρή κριτική: Η αλλαγή προσώπου δεν αρκεί

Μια βαθύτερη αμφισβήτηση διατύπωσε στο Al Jazeera ο κοινωνιολόγος Γιεχούντα Σενχάβ-Σαχραμπάνι.

«Κανένας από τους ηγέτες που παρουσιάζονται ως εναλλακτική στον Νετανιάχου δεν μπορεί πραγματικά να περιγραφεί ως αριστερός», υποστήριξε.

Ο ίδιος χαρακτήρισε το ισραηλινό πολιτικό σύστημα ως λειτουργούν μέσα σε ένα «ρατσιστικό πλαίσιο εβραϊκής υπεροχής», αποδίδοντας τις εξελίξεις σε βαθύτερα ιδεολογικά χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για την πολιτική και κοινωνιολογική ερμηνεία του συγκεκριμένου αναλυτή. Η παρέμβασή του φωτίζει, πάντως, μια ουσιαστική διάσταση: η αντιπαράθεση για τον Νετανιάχου δεν ταυτίζεται σε κάθε ζήτημα με αντιπαράθεση υπέρ ή κατά των παλαιστινιακών εθνικών δικαιωμάτων.

Το Ιράν μπήκε στην τελική ευθεία της εκστρατείας

Η σκιά του Ιράν επιβάρυνε το κλίμα πριν από την ψηφοφορία.

Το Associated Press κατέγραψε αντιπαράθεση μετά από δημοσίευμα του Channel 12 περί διαφωνίας πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας για ενέργεια που θα μπορούσε να προκαλέσει νέα κλιμάκωση. Το γραφείο Νετανιάχου διέψευσε το ρεπορτάζ.

Ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατς δήλωσε:

«Δεν υπήρξε πρόθεση του Ισραήλ να ξεκινήσει επίθεση στο Ιράν πριν από τις εκλογές στο Ισραήλ».

Πρόσθεσε ότι η χώρα θα απαντήσει εάν δεχθεί επίθεση.

Το γεγονός ότι μια τέτοια αντιπαράθεση εκδηλώθηκε παραμονές της κάλπης δείχνει πόσο στενά συνδέονται η εσωτερική πολιτική και η περιφερειακή ασφάλεια.

Τρία σενάρια μετά την καταμέτρηση

Πρώτο: Ο Νετανιάχου βρίσκει διαδρομή προς την πλειοψηφία. Θα χρειαστεί είτε καλύτερη επίδοση από εκείνη που καταγράφουν οι συγκεκριμένες μετρήσεις είτε μετεκλογική διεύρυνση της στήριξής του. Καθοριστική θα είναι η τελική ισχύς των μικρότερων συμμάχων του.

Δεύτερο: Η αντιπολίτευση συγκροτεί κυβέρνηση. Θα πρέπει να συμφωνήσει σε πρόσωπο πρωθυπουργού, προγραμματικές προτεραιότητες και τρόπο εξασφάλισης των 61 εδρών. Η συμφωνία κατά του Νετανιάχου χρειάζεται να αποκτήσει θετικό κυβερνητικό περιεχόμενο.

Τρίτο: Παρατεταμένο αδιέξοδο. Οι διαπραγματεύσεις δεν παράγουν πλειοψηφία και ενισχύεται το ενδεχόμενο νέας εκλογικής αναμέτρησης, με τον Νετανιάχου να παραμένει επικεφαλής της απερχόμενης κυβέρνησης μέχρι να υπάρξει διάδοχη κατάσταση.

Αυτές είναι πολιτικές δυνατότητες, όχι προβλέψεις με εξασφαλισμένη πιθανότητα.

Η κάλπη βγάζει έδρες – οι συμφωνίες βγάζουν κυβέρνηση

Για τη Μέση Ανατολή, το αποτέλεσμα θα καθορίσει ποιος θα διαχειριστεί τις επόμενες αποφάσεις για τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και το Ιράν, καθώς και τη σχέση του Ισραήλ με την Ουάσιγκτον.

Για την Ελλάδα και την Κύπρο, η σημασία βρίσκεται στη συνέχεια της περιφερειακής συνεργασίας, στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και στην αποφυγή μιας νέας γενίκευσης των συγκρούσεων.

Η πρωτιά ενός κόμματος θα αποτελέσει σημαντικό πολιτικό μήνυμα. Η πραγματική απάντηση για την εξουσία, όμως, θα δοθεί όταν φανεί ποιος μπορεί να εξασφαλίσει 61 βουλευτές.

Μέχρι τότε, οι δημόσιες διακηρύξεις αποτυπώνουν το χάσμα των επιλογών. Ο Μπεν Γκβιρ ζητά «μια ισχυρή, δεξιά κυβέρνηση». Ο Άιζενκοτ θέτει το ερώτημα «τι είδους ηγεσία θέλουν οι πολίτες». Και οι ψηφοφόροι καλούνται να καθορίσουν όχι μόνο ποιος προηγείται, αλλά ποιος μπορεί πράγματι να κυβερνήσει.

Πηγή: pagenews.gr