Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη ενότητας πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου, την ώρα που αναλυτές βλέπουν προσπάθεια επαναπροσέγγισης των κεντροδεξιών ψηφοφόρων και οι αντίπαλοί του μιλούν για πολιτικό ελιγμό.
Ο πόλεμος με το Ιράν ανέδειξε διαφορετικές εθνικές προτεραιότητες μεταξύ των κρατών του Κόλπου. Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κατάρ, Ομάν, Κουβέιτ και Μπαχρέιν ακολουθούν πλέον ξεχωριστές στρατηγικές απέναντι στην Τεχεράνη, αναδιαμορφώνοντας τον χάρτη ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.
Οι κινήσεις της Άγκυρας ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ αναδεικνύουν τη στρατηγική της επιδίωξη να αποκτήσει κεντρικό ρόλο στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, αξιοποιώντας τη γεωπολιτική της θέση, την αμυντική της βιομηχανία και τη βελτίωση των σχέσεων με τις δυτικές πρωτεύουσες.
Αισιόδοξος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν για τα δύο δύσκολα εμπόδια για την Άγκυρα – τον νόμο CAATSA και την απαγόρευση της πώλησης των μαχητικών F-35.
Η ρητορική του τουρκικού δικτύου A Haber επιχειρεί να συνδέσει τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις με την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, επαναφέροντας το αφήγημα περί «αντιτουρκικού μετώπου» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με την Telegraph, οι πολωνικές υποδομές θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο πυραύλων ή drones
Τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ θα δεσμευτούν, κατά τη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας που θα διεξαχθεί στην Άγκυρα την ερχόμενη εβδομάδα, να παράσχουν 70 δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία
Η Ουκρανία ζητά αντιαεροπορικά από τους εταίρους της μετά τον θάνατο τουλάχιστον 30 ανθρώπων: καλεί τους συμμάχους του ΝΑΤΟ που συναντώνται στην Άγκυρα να μην καθυστερήσουν τις δεσμεύσεις τους
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ ανοίγει νέο διπλωματικό μέτωπο με την Άγκυρα – Σκληρές εκατέρωθεν δηλώσεις ανεβάζουν επικίνδυνα την ένταση
Η απόπειρα επιστροφής της Μαρίας Κορίνα Ματσάδο στη Βενεζουέλα μετά τον φονικό σεισμό μετατράπηκε σε διπλωματικό επεισόδιο. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε το σχέδιό της, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ την κατηγορεί για πολιτική εργαλειοποίηση της ανθρωπιστικής κρίσης, αποκαλύπτοντας τις πρώτες σοβαρές ρωγμές στη σχέση Ουάσιγκτον – αντιπολίτευσης.
Η αποκάλυψη της Wall Street Journal φέρνει στο φως ένα εσωτερικό ρήγμα στην κυβέρνηση Τραμπ: ο Πιτ Χέγκσεθ εισηγήθηκε δραστική μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, όμως ο Μάρκο Ρούμπιο και κορυφαίοι αξιωματούχοι πάτησαν φρένο. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο το ΝΑΤΟ, αλλά η νέα αρχιτεκτονική ισχύος απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Euractiv εντός της εβδομάδας, το Ισραήλ και η Ελλάδα βρίσκονται σε επιφυλακή, καθώς η προσπάθεια της Τουρκίας να επανέλθει στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών F-35 αποκτά δυναμική.
Παρά την αισιοδοξία του Αμερικανού προέδρου, οι διαπραγματεύσεις στην Ντόχα κινούνται με αργούς ρυθμούς, καθώς Ουάσιγκτον και Τεχεράνη εξακολουθούν να συγκρούονται για τον εμπλουτισμό ουρανίου, τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια και το καθεστώς των Στενών του Ορμούζ.
Η σταδιακή αναδιάταξη των αμερικανικών στρατιωτικών προτεραιοτήτων επιταχύνει τη μεταμόρφωση του ΝΑΤΟ. Οι ευρωπαϊκές χώρες καλύπτουν σχεδόν όλα τα επιχειρησιακά κενά που αφήνει η μείωση της αμερικανικής συνεισφοράς, με εξαίρεση τα στρατηγικά βομβαρδιστικά, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή μεγαλύτερης ευρωπαϊκής ευθύνης για τη συλλογική άμυνα της Συμμαχίας.
Με γυναίκες, μειονότητες και πρόσωπα-βιτρίνα ο μεταβατικός πρόεδρος επιχειρεί να εμφανίσει μια εικόνα πολιτικής συμπερίληψης, την ώρα που οι SDF περιθωριοποιούνται, η Συρία αναζητά ξένα κεφάλαια και η πραγματική μάχη μεταφέρεται στη γεωπολιτική ισορροπία ανάμεσα σε ΗΠΑ, Τουρκία και αραβικό κόσμο.
Το Κατάρ φιλοξενεί νέο γύρο τεχνικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, ενώ ο Αμπάς Αραγτσί προειδοποιεί το Ισραήλ ότι οποιαδήποτε νέα στρατιωτική ενέργεια θα πυροδοτήσει άμεση απάντηση. Η διπλωματία επιστρέφει, όμως η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να ισορροπεί πάνω σε μια εύθραυστη εκεχειρία.
Οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας δεν αποτελούν μια απλή διπλωματική φιλοφρόνηση. Αντανακλούν τη νέα στρατηγική πραγματικότητα της Συμμαχίας, όπου η επιχειρησιακή ισχύς, η αμυντική βιομηχανία και η γεωγραφία υπερισχύουν ολοένα περισσότερο των πολιτικών επιφυλάξεων.
Η απαίτηση της Ουάσιγκτον για αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ δεν αφορά μόνο την ασφάλεια. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γεωοικονομικής στρατηγικής που αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες ισχύος στη Δύση, μεταφέρει οικονομικό βάρος στην Ευρώπη και επανακαθορίζει τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στο διεθνές σύστημα.
Η αντιπαράθεση Λαβρόφ–Ρούμπιο για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε στην Αλάσκα αποκαλύπτει μια βαθύτερη πραγματικότητα: στον πόλεμο της Ουκρανίας, οι διπλωματικές συνεννοήσεις έχουν διάρκεια μόνο όσο παραμένουν αμετάβλητοι οι στρατιωτικοί συσχετισμοί. Όταν αλλάζει το πεδίο της μάχης, αλλάζει και η αξία κάθε συμφωνίας
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι βρίσκεται αντιμέτωπος με τη σοβαρότερη πολιτική πρόκληση από την έναρξη του πολέμου. Η φημολογούμενη υποψηφιότητα του πρώην αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, Βαλέρι Ζαλούζνι, αναδιαμορφώνει το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και ανοίγει μια νέα συζήτηση για τη μεταπολεμική ηγεσία της Ουκρανίας.
Με τη συμμετοχή του ως παρατηρητής στο Board of Peace, το Μουσκάτ στέλνει ένα προσεκτικό αλλά σαφές μήνυμα: καμία ανοικοδόμηση της Γάζας δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική λύση, την παλαιστινιακή αξιοπρέπεια και τη διεθνή νομιμότητα.
