Η απόπειρα επιστροφής της Μαρίας Κορίνα Ματσάδο στη Βενεζουέλα μετά τον φονικό σεισμό μετατράπηκε σε διπλωματικό επεισόδιο. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε το σχέδιό της, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ την κατηγορεί για πολιτική εργαλειοποίηση της ανθρωπιστικής κρίσης, αποκαλύπτοντας τις πρώτες σοβαρές ρωγμές στη σχέση Ουάσιγκτον – αντιπολίτευσης.
Η αποκάλυψη της Wall Street Journal φέρνει στο φως ένα εσωτερικό ρήγμα στην κυβέρνηση Τραμπ: ο Πιτ Χέγκσεθ εισηγήθηκε δραστική μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, όμως ο Μάρκο Ρούμπιο και κορυφαίοι αξιωματούχοι πάτησαν φρένο. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο το ΝΑΤΟ, αλλά η νέα αρχιτεκτονική ισχύος απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Euractiv εντός της εβδομάδας, το Ισραήλ και η Ελλάδα βρίσκονται σε επιφυλακή, καθώς η προσπάθεια της Τουρκίας να επανέλθει στο πρόγραμμα των αμερικανικών μαχητικών F-35 αποκτά δυναμική.
Παρά την αισιοδοξία του Αμερικανού προέδρου, οι διαπραγματεύσεις στην Ντόχα κινούνται με αργούς ρυθμούς, καθώς Ουάσιγκτον και Τεχεράνη εξακολουθούν να συγκρούονται για τον εμπλουτισμό ουρανίου, τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια και το καθεστώς των Στενών του Ορμούζ.
Η σταδιακή αναδιάταξη των αμερικανικών στρατιωτικών προτεραιοτήτων επιταχύνει τη μεταμόρφωση του ΝΑΤΟ. Οι ευρωπαϊκές χώρες καλύπτουν σχεδόν όλα τα επιχειρησιακά κενά που αφήνει η μείωση της αμερικανικής συνεισφοράς, με εξαίρεση τα στρατηγικά βομβαρδιστικά, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή μεγαλύτερης ευρωπαϊκής ευθύνης για τη συλλογική άμυνα της Συμμαχίας.
Με γυναίκες, μειονότητες και πρόσωπα-βιτρίνα ο μεταβατικός πρόεδρος επιχειρεί να εμφανίσει μια εικόνα πολιτικής συμπερίληψης, την ώρα που οι SDF περιθωριοποιούνται, η Συρία αναζητά ξένα κεφάλαια και η πραγματική μάχη μεταφέρεται στη γεωπολιτική ισορροπία ανάμεσα σε ΗΠΑ, Τουρκία και αραβικό κόσμο.
Το Κατάρ φιλοξενεί νέο γύρο τεχνικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, ενώ ο Αμπάς Αραγτσί προειδοποιεί το Ισραήλ ότι οποιαδήποτε νέα στρατιωτική ενέργεια θα πυροδοτήσει άμεση απάντηση. Η διπλωματία επιστρέφει, όμως η Μέση Ανατολή εξακολουθεί να ισορροπεί πάνω σε μια εύθραυστη εκεχειρία.
Οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας δεν αποτελούν μια απλή διπλωματική φιλοφρόνηση. Αντανακλούν τη νέα στρατηγική πραγματικότητα της Συμμαχίας, όπου η επιχειρησιακή ισχύς, η αμυντική βιομηχανία και η γεωγραφία υπερισχύουν ολοένα περισσότερο των πολιτικών επιφυλάξεων.
Η απαίτηση της Ουάσιγκτον για αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ δεν αφορά μόνο την ασφάλεια. Αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γεωοικονομικής στρατηγικής που αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες ισχύος στη Δύση, μεταφέρει οικονομικό βάρος στην Ευρώπη και επανακαθορίζει τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στο διεθνές σύστημα.
Η αντιπαράθεση Λαβρόφ–Ρούμπιο για το τι πραγματικά συμφωνήθηκε στην Αλάσκα αποκαλύπτει μια βαθύτερη πραγματικότητα: στον πόλεμο της Ουκρανίας, οι διπλωματικές συνεννοήσεις έχουν διάρκεια μόνο όσο παραμένουν αμετάβλητοι οι στρατιωτικοί συσχετισμοί. Όταν αλλάζει το πεδίο της μάχης, αλλάζει και η αξία κάθε συμφωνίας
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι βρίσκεται αντιμέτωπος με τη σοβαρότερη πολιτική πρόκληση από την έναρξη του πολέμου. Η φημολογούμενη υποψηφιότητα του πρώην αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, Βαλέρι Ζαλούζνι, αναδιαμορφώνει το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και ανοίγει μια νέα συζήτηση για τη μεταπολεμική ηγεσία της Ουκρανίας.
Με τη συμμετοχή του ως παρατηρητής στο Board of Peace, το Μουσκάτ στέλνει ένα προσεκτικό αλλά σαφές μήνυμα: καμία ανοικοδόμηση της Γάζας δεν μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική λύση, την παλαιστινιακή αξιοπρέπεια και τη διεθνή νομιμότητα.
Η Τεχεράνη δεν κέρδισε στο πεδίο της μάχης, αλλά στη διπλωματία. Η επιβίωση του καθεστώτος, η νέα ισορροπία ισχύος και οι γεωπολιτικές συνέπειες μιας σύγκρουσης που φαίνεται να αναδιαμορφώνει τη Μέση Ανατολή.
Τεχνικές συνομιλίες στη Ντόχα για τη μετατροπή της προσωρινής εκεχειρίας σε μόνιμη συμφωνία. Η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια και η ενεργειακή ασφάλεια βρίσκονται στο επίκεντρο των διαπραγματεύσεων.
Απόρρητα ρωσικά έγγραφα αποκαλύπτουν ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ενέκρινε πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου με την Κίνα, ενισχύοντας τις ανησυχίες της Δύσης για τη διαμόρφωση ενός νέου στρατηγικού άξονα Μόσχας – Πεκίνου.
Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα επιβεβαιώνει τη μετατόπιση των δυτικών προτεραιοτήτων: η στρατηγική σημασία της Τουρκίας για την ευρωπαϊκή άμυνα υπερισχύει πλέον των δημόσιων επικρίσεων για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ο Iσραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου διέταξε χθες Τρίτη τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του να καταστρέψουν ολοσχερώς αυτές που χαρακτήρισε τις «υποδομές» του σιιτικού κινήματος Χεζμπολάχ, που πρόσκειται στο Ιράν, στον νότιο Λίβανο, σύμφωνα με τις υπηρεσίες του.
Ο Ιρανός πρόεδρος επιχειρεί να επαναφέρει τη χώρα στη διπλωματική σκηνή και να ανοίξει τον δρόμο για οικονομική ανάκαμψη, όμως βρίσκεται αντιμέτωπος με την ενισχυμένη επιρροή των Φρουρών της Επανάστασης, τις εσωτερικές αντιδράσεις και τη δυσπιστία της Δύσης.
Η Ντόχα αποκλείει άμεση συνάντηση Ουάσιγκτον–Τεχεράνης, την ώρα που οι επαφές συνεχίζονται μέσω Κατάρ και η κρίση στα Στενά του Ορμούζ παραμένει στο επίκεντρο.
Οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ–Ιράν εξελίσσονται σε λεπτή άσκηση ισορροπίας, με τον Τζέι Ντι Βανς να εκπροσωπεί τη γραμμή της αποκλιμάκωσης και τον Μάρκο Ρούμπιο τη σκληρότερη φιλοϊσραηλινή προσέγγιση. Στο επίκεντρο βρίσκονται το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, η Χεζμπολάχ, ο Λίβανος και η σταθερότητα των παγκόσμιων αγορών ενέργειας.
Η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στη λιβυκή κρίση, η αυξανόμενη οικονομική παρουσία της Κίνας, η στρατιωτική εδραίωση της Τουρκίας και η σταδιακή προσέγγιση Άγκυρας–Καΐρου μετατρέπουν τη Λιβύη σε έναν από τους σημαντικότερους γεωπολιτικούς κόμβους της Ανατολικής Μεσογείου. Οι εξελίξεις επηρεάζουν άμεσα την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, τις θαλάσσιες μεταφορές και τα στρατηγικά συμφέροντα της Ελλάδας.
