Γεωπολιτικά

Η Αμερική ξεμένει από πυραύλους: Το Ιράν αποκάλυψε μια κρίση που ξεκίνησε πολύ πριν από τον πόλεμο

Η Αμερική ξεμένει από πυραύλους: Το Ιράν αποκάλυψε μια κρίση που ξεκίνησε πολύ πριν από τον πόλεμο

Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Η Αμερική ξεμένει από πυραύλους: Το Ιράν αποκάλυψε μια κρίση που ξεκίνησε πολύ πριν από τον πόλεμο

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Patriot, THAAD και Tomahawk λιγοστεύουν, το Πεντάγωνο πιέζει τη βιομηχανία να τρέξει και η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά σε ένα επικίνδυνο δίλημμα: μπορεί να υποστηρίζει ταυτόχρονα Μέση Ανατολή, Ουκρανία και αποτροπή της Κίνας;

Ο πόλεμος με το Ιράν έφερε στην επιφάνεια μία από τις μεγαλύτερες στρατηγικές αδυναμίες της αμερικανικής στρατιωτικής μηχανής: οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τεράστια τεχνολογική και οικονομική ισχύ, αλλά δεν μπορούν να κατασκευάζουν αρκετά γρήγορα ορισμένα από τα όπλα που καταναλώνει ένας σύγχρονος πόλεμος. Και, όπως επισημαίνουν οι Financial Times, το πρόβλημα δεν γεννήθηκε στο Ιράν. Η κρίση των αμερικανικών αποθεμάτων είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Η Ουκρανία, η Ερυθρά Θάλασσα και τώρα η σύγκρουση με την Τεχεράνη έχουν μετατρέψει ένα χρόνιο πρόβλημα της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας σε ζήτημα στρατηγικής ετοιμότητας.

Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι αν οι ΗΠΑ μπορούν να πολεμήσουν.

Είναι πόσους πολέμους μπορούν να υποστηρίζουν ταυτόχρονα — και για πόσο χρόνο.

Το Ιράν άδειασε τις αποθήκες με ταχύτητα που δεν είχε προβλεφθεί

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή επιτάχυνε δραματικά την κατανάλωση πυρομαχικών υψηλής τεχνολογίας.

Ιδιαίτερα κρίσιμα είναι τα αποθέματα των αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot και THAAD, δηλαδή όπλων απαραίτητων για την προστασία αμερικανικών βάσεων, στρατευμάτων και συμμάχων από βαλλιστικές επιθέσεις.

Εκτιμήσεις του Center for Strategic and International Studies δείχνουν πόσο σοβαρή έχει γίνει η κατάσταση:

  • Τα αμερικανικά αποθέματα Patriot εκτιμάται ότι μειώθηκαν από περίπου 2.330 πριν από τον πόλεμο σε μόλις 759-827.
  • Τα THAAD από περίπου 452 υποχώρησαν σε 234-278.
  • Η παράδοση νέων Patriot PAC-3 MSE μπορεί να απαιτεί περίπου 42 μήνες.
  • Για τους THAAD ο αντίστοιχος χρόνος εκτιμάται περίπου στους 53 μήνες.

Το πρόβλημα επομένως δεν λύνεται απλώς με περισσότερα δισεκατομμύρια.

Ένας πύραυλος που εκτοξεύεται σήμερα μπορεί να χρειάζεται χρόνια για να αντικατασταθεί.

Όμως η κρίση είχε ξεκινήσει από την Ουκρανία

Εδώ βρίσκεται η ουσία της ανάλυσης των FT.

Το Ιράν δεν δημιούργησε το πρόβλημα. Το αποκάλυψε και το επιτάχυνε.

Μετά τη ρωσική εισβολή του 2022, οι ΗΠΑ μετέφεραν τεράστιες ποσότητες στρατιωτικού υλικού στην Ουκρανία. Σύμφωνα με τους FT, περίπου 67 δισ. δολάρια υψηλής αξίας αμερικανικού οπλισμού διοχετεύθηκαν προς το Κίεβο, επιβαρύνοντας αποθέματα τα οποία δεν είχαν σχεδιαστεί για μια μακρά περίοδο παράλληλων συγκρούσεων.

Και το πρόβλημα συνεχίζεται.

Η ίδια η Ουκρανία αντιμετωπίζει πλέον σοβαρές ελλείψεις αντιαεροπορικών αναχαιτιστικών, καθώς η Ρωσία εντείνει τις βαλλιστικές επιθέσεις της.

Άρα δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος:

Η Ουκρανία χρειάζεται περισσότερα Patriot ακριβώς τη στιγμή που η Αμερική χρειάζεται περισσότερα Patriot για τον εαυτό της.

Και πίσω από όλα βρίσκεται η Κίνα

Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για το Πεντάγωνο.

Η μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη στρατηγική πρόκληση για τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θεωρείται ούτε η Ρωσία ούτε το Ιράν.

Είναι η Κίνα.

Ένας πόλεμος στον δυτικό Ειρηνικό —και ιδιαίτερα μια σύγκρουση γύρω από την Ταϊβάν— θα μπορούσε να απαιτήσει τεράστιους αριθμούς πυραύλων ακριβείας, αντιαεροπορικών αναχαιτιστικών και ναυτικών όπλων.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε Patriot, THAAD ή άλλο κρίσιμο πυρομαχικό που καταναλώνεται στη Μέση Ανατολή επηρεάζει δυνητικά τους υπολογισμούς για την Ασία.

Αναλύσεις έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι η εξάντληση των αποθεμάτων δημιουργεί ένα πιθανό «παράθυρο ευπάθειας» στον δυτικό Ειρηνικό, καθώς η αναπλήρωση ορισμένων συστημάτων μπορεί να απαιτήσει τουλάχιστον τρία χρόνια.

Το στρατηγικό δίλημμα της Ουάσιγκτον

Οι ΗΠΑ βρίσκονται έτσι αντιμέτωπες με τρεις διαφορετικές απαιτήσεις:

  • Μέση Ανατολή: προστασία βάσεων και συμμάχων από Ιράν και περιφερειακές απειλές.
  • Ευρώπη: συνέχιση της υποστήριξης της Ουκρανίας απέναντι στη Ρωσία.
  • Ινδο-Ειρηνικός: διατήρηση επαρκών αποθεμάτων για αποτροπή πιθανής κινεζικής στρατιωτικής κίνησης.

Το αμερικανικό στρατιωτικό δόγμα για δεκαετίες στηρίχθηκε στην ιδέα ότι οι ΗΠΑ μπορούσαν να διαθέτουν παγκόσμια παρουσία.

Οι σημερινές ελλείψεις θέτουν ένα πολύ πιο σκληρό ερώτημα:

Μπορεί η βιομηχανική βάση να υποστηρίξει αυτή την παγκόσμια στρατηγική;

Το Πεντάγωνο σήμανε συναγερμό στη βιομηχανία

Η απάντηση της Ουάσιγκτον δείχνει το μέγεθος της ανησυχίας.

Στις αρχές Αυγούστου το Πεντάγωνο ζήτησε από μεγάλες αμυντικές εταιρείες να παρουσιάσουν μέσα σε μόλις 21 ημέρες σχέδια για πολύ ταχύτερη παραγωγή και παράδοση κρίσιμων οπλικών συστημάτων.

Στο επίκεντρο βρίσκονται εταιρείες όπως Lockheed Martin, RTX και Boeing.

Παράλληλα, το υπουργείο Άμυνας προωθεί συμφωνίες που αποσκοπούν σε:

  • έως τριπλασιασμό παραγωγικής δυνατότητας για κρίσιμα στοιχεία των Patriot,
  • έως τετραπλασιασμό παραγωγής εξαρτημάτων για THAAD,
  • δημιουργία δεύτερων προμηθευτών για κρίσιμα εξαρτήματα,
  • επέκταση εργοστασίων και εφοδιαστικών αλυσίδων.

Η αμερικανική κυβέρνηση έχει επίσης ζητήσει τεράστια πρόσθετα κονδύλια για την άμυνα και την αναπλήρωση των αποθεμάτων.

Όμως το χρήμα δεν δημιουργεί εργοστάσια από τη μια ημέρα στην άλλη.

Το πραγματικό πρόβλημα είναι τα εργοστάσια, όχι τα δολάρια

Η σύγχρονη αμυντική βιομηχανία δεν λειτουργεί όπως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι γραμμές παραγωγής είναι πολύ πιο εξειδικευμένες. Υπάρχουν περιορισμένοι προμηθευτές για κινητήρες στερεών καυσίμων, ηλεκτρονικά, αισθητήρες, εκρηκτικά και εξειδικευμένα υλικά.

Η παραγωγή είχε επίσης σχεδιαστεί για σχετικά προβλέψιμη κατανάλωση σε καιρό ειρήνης — όχι για πολέμους όπου εκατοντάδες πανάκριβοι πύραυλοι μπορούν να εκτοξευθούν μέσα σε εβδομάδες.

Γι’ αυτό δημιουργείται μια επικίνδυνη ασυμμετρία:

ο στρατός μπορεί να καταναλώσει μέσα σε έναν μήνα πυρομαχικά που η βιομηχανία χρειάζεται χρόνια για να αντικαταστήσει.

Το ακριβό πρόβλημα της αναχαίτισης

Υπάρχει και μία δεύτερη διάσταση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους χρησιμοποιούν συχνά εξαιρετικά προηγμένους —και πανάκριβους— αναχαιτιστικούς πυραύλους εναντίον πολύ φθηνότερων επιθετικών όπλων.

Αυτό δημιουργεί έναν οικονομικό πόλεμο φθοράς.

Ο αντίπαλος δεν χρειάζεται απαραίτητα να διαπεράσει κάθε φορά την αμερικανική αεράμυνα.

Αρκεί να την αναγκάζει να καταναλώνει ταχύτερα πυραύλους από όσο μπορούν να κατασκευάζονται.

Και όταν τα αποθέματα πέσουν αρκετά, οι στρατιωτικοί διοικητές αντιμετωπίζουν δυσάρεστες επιλογές: ποιος στόχος αξίζει αναχαίτιση και ποιος όχι.

Το CSIS έχει ήδη επισημάνει ότι τα μειωμένα αποθέματα μπορεί να αναγκάσουν αμερικανικές και συμμαχικές δυνάμεις να αναλαμβάνουν μεγαλύτερο ρίσκο στις αναχαιτίσεις.

Η κρίση μπορεί να επηρεάζει ήδη τις αποφάσεις του Τραμπ

Το ζήτημα παύει εδώ να είναι απλώς στρατιωτικό.

Γίνεται πολιτικό.

Πρόσφατες αναφορές υποστηρίζουν ότι οι ανησυχίες για τα αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων αποτέλεσαν έναν από τους παράγοντες που εξετάστηκαν στην Ουάσιγκτον όταν ο Τραμπ αποφάσισε να μην προχωρήσει άμεσα σε πολύ μεγαλύτερη κλιμάκωση των επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν.

Αν ισχύει, τότε έχουμε μπροστά μας κάτι εξαιρετικά σημαντικό:

η παραγωγική ικανότητα της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας αρχίζει να επηρεάζει τα όρια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Η υπερδύναμη ανακαλύπτει ξανά τη σημασία της βιομηχανίας

Για δεκαετίες, η αμερικανική στρατιωτική υπεροχή ταυτίστηκε με stealth αεροσκάφη, δορυφόρους, πυραύλους ακριβείας, αεροπλανοφόρα και τεχνολογική κυριαρχία.

Οι πόλεμοι της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής υπενθυμίζουν μια πολύ παλαιότερη αλήθεια:

οι μεγάλοι πόλεμοι κερδίζονται και από εκείνον που μπορεί να παράγει περισσότερο και γρηγορότερα.

Το Ιράν μπορεί να είναι η σύγκρουση που έκανε την κρίση ορατή.

Δεν είναι όμως η αιτία της.

Η πραγματική αιτία βρίσκεται σε χρόνια χαμηλής παραγωγικής δυναμικότητας, περιορισμένων γραμμών παραγωγής και μιας αμερικανικής στρατηγικής που ζητούσε από τις Ένοπλες Δυνάμεις να είναι ταυτόχρονα παρούσες στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Ασία χωρίς να δημιουργήσει εγκαίρως τα βιομηχανικά αποθέματα που απαιτεί μια τέτοια φιλοδοξία.

Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη γεωπολιτική προειδοποίηση.

Η Αμερική δεν κινδυνεύει να ξεμείνει από στρατιωτική ισχύ. Κινδυνεύει να ανακαλύψει ότι έχει περισσότερες παγκόσμιες υποχρεώσεις από όσους πυραύλους μπορεί να παράγει — και η Κίνα παρακολουθεί αυτή την εξίσωση πολύ προσεκτικά.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο