Axios:Η πρώτη συνάντηση του απεσταλμένου του Τραμπ με την ηγεσία της Χαμάς μετά τη συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου – Στόχος συγκεκριμένα και επαληθεύσιμα βήματα αφοπλισμού, αποχώρηση της οργάνωσης από τη διακυβέρνηση και αντίστοιχες κινήσεις από το Ισραήλ
Η στρατηγική σύγκρουση Άγκυρας–Ιερουσαλήμ, οι ισραηλινές αμυντικές συνεργασίες με Ελλάδα και Κύπρο και το νέο τρίγωνο Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν που αλλάζει τις ισορροπίες
Ο Ρουμάνος υπουργός Άμυνας συνεχάρη τόσο τους Ισπανούς πιλότους όσο και το ρουμανικό στρατιωτικό προσωπικό που έχει την ευθύνη του κέντρου διοίκησης
Από την πολιτική ανατροπή του 2001 στην απόλυτη κυριαρχία Ερντογάν – Η οικονομική απογείωση, η νέα εξωτερική πολιτική, η συγκέντρωση εξουσίας και το μεγάλο ερώτημα για την επόμενη ημέρα
Η Λευκή Βίβλος Άμυνας του 2026 δείχνει ότι το Τόκιο δεν σχεδιάζει πλέον μόνο πώς θα αποκρούσει μια επίθεση, αλλά πώς θα αντέξει σε μια παρατεταμένη σύγκρουση – Βιομηχανία, τεχνολογία, εφοδιαστικές αλυσίδες και ανθρώπινο δυναμικό μπαίνουν στον πυρήνα της εθνικής ισχύος
Μιλώντας την Παρασκευή στη Νέα Υόρκη, ο Τραμπ αστειεύεται: “Σύντομα θα κηρύξω τα Στενά του Ορμούζ έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών”.
Νέα αιχμηρή παρέμβαση του Τούρκου ΥΠΕΞ για τον άξονα Αθήνας–Λευκωσίας–Ιερουσαλήμ – Η Άγκυρα μιλά για «γραμμή» στη Μεσόγειο, την ώρα που παρουσιάζει τη δική της συμμαχία με Σαουδική Αραβία και Πακιστάν ως καθαρά αμυντική
Η επανέναρξη των εργασιών για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, η «Γαλάζια Πατρίδα», η πιθανή επιστροφή της Τουρκίας στα F-35, οι νέες αμυντικές συνεργασίες της Άγκυρας και το Κυπριακό συνθέτουν ένα δύσκολο γεωπολιτικό παζλ ενόψει 2027.
Η πρώτη επίσκεψη Πούτιν στο αμφισβητούμενο αρχιπέλαγος άνοιξε νέο διπλωματικό μέτωπο Μόσχας–Τόκιο – Η Ουάσιγκτον παίρνει σαφή θέση υπέρ των ιαπωνικών διεκδικήσεων, ενώ η Ρωσία απαντά ότι η κυριαρχία της «δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση»
Ο Ρώσος ΥΠΕΞ αναγνώρισε τον ρόλο της Τουρκίας ως διαμεσολαβητή, αλλά άφησε αιχμές για τις δεσμεύσεις της στο ΝΑΤΟ, την ευρωπαϊκή της προοπτική και τη στάση της στο ουκρανικό – Μαύρη Θάλασσα, αμερικανική εμπλοκή και νέα προειδοποίηση για κλιμάκωση
Το «Σύμφωνο της Μέκκας» δείχνει προς μια πιο πολυπολική αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, όπου οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον το μοναδικό κέντρο βάρους – Γιατί το Πεκίνο μπορεί να ενισχύσει επιρροή, αμυντικές πωλήσεις και τεχνολογική παρουσία χωρίς να αναλάβει το κόστος μιας αμερικανικού τύπου στρατιωτικής εγγύησης
Η εποχή της αμερικανικής παντοδυναμίας δίνει τη θέση της σε μια πολύ πιο σύνθετη ασιατική τάξη – Ινδία, Ιαπωνία, Βιετνάμ και Ινδονησία αρνούνται να εγκλωβιστούν στο δίλημμα ΗΠΑ ή Κίνα, ενώ chips, εφοδιαστικές αλυσίδες, λιμάνια, ψηφιακές πληρωμές και αμυντικές συμφωνίες μετατρέπονται στα νέα όπλα γεωπολιτικής ισχύος
Μετά την επανέναρξη των εχθροπραξιών στις 8 Ιουλίου, οι αμερικανικές επιδρομές επεκτάθηκαν από στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε υποδομές διπλής χρήσης – Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η Ουάσιγκτον θέλει απλώς να πιέσει την Τεχεράνη ή να περιορίσει την ικανότητα του Ιράν να ανασυγκροτηθεί ως περιφερειακή δύναμη μετά τον πόλεμο
Η συμφωνία με Τουρκία και Πακιστάν, η πολυεθνική δύναμη στην Ερυθρά Θάλασσα και η επιστροφή των Χούθι αλλάζουν τους συσχετισμούς – Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν θέλει αποτροπή χωρίς να θυσιάσει το Vision 2030 σε μια γενικευμένη σύγκρουση
Η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει τη βελτίωση των σχέσεων με την Αίγυπτο σε νέα γεωπολιτική αρχιτεκτονική – Η Συμφωνία της Μέκκας, το σχήμα Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν και γιατί το Κάιρο δύσκολα εγκαταλείπει Αθήνα και Λευκωσία
Η Δαμασκός ανακτά τον έλεγχο κρίσιμων εγκαταστάσεων, αλλά η Μόσχα δεν εγκαταλείπει τη Συρία – Το ρωσικό αποτύπωμα συρρικνώνεται και μετασχηματίζεται, ενώ ο αλ-Σάραα αναζητεί αντίβαρα στην Τουρκία
Η δήλωση του Ισραηλινού υπουργού Άμυνας δεν αφορά πλέον μια προσωρινή στρατιωτική ανάπτυξη. Ο Ισραέλ Κατζ έδωσε εντολή στις IDF να προετοιμαστούν για παρατεταμένη παρουσία στον νότιο Λίβανο, συνδέοντας οποιαδήποτε μελλοντική αποχώρηση με τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Πίσω από τη στρατιωτική απόφαση διαμορφώνεται μια πολύ μεγαλύτερη γεωπολιτική σύγκρουση: ποιος θα ελέγχει τον Νότιο Λίβανο και ποιος θα επιβάλει τελικά τους όρους της μεταπολεμικής τάξης στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ. (Israel National News)
Financial Times: Η Μόσχα δεν χρειάζεται να καταστρέψει την ουκρανική σοδειά για να προκαλέσει ζημιά. Αρκεί να κάνει τη μεταφορά της τόσο επικίνδυνη ώστε κανείς να μη θέλει να τη φορτώσει. Μετά τις ρωσικές επιθέσεις σε λιμάνια και εμπορικά πλοία, η θαλάσσια έξοδος της Ουκρανίας έχει σχεδόν παραλύσει. Η εναλλακτική μέσω Δούναβη πλήττεται από χαμηλή στάθμη νερού και η χερσαία έξοδος περνά από Πολωνία, Ουγγαρία και Σλοβακία — χώρες που θέλουν να στηρίξουν το Κίεβο, αλλά δεν θέλουν ξανά ουκρανικά σιτηρά στις αγορές τους. Το αποτέλεσμα είναι ένα νέο ευρωπαϊκό δίλημμα: αλληλεγγύη στην Ουκρανία ή προστασία των δικών της αγροτών;
Ο Χακάν Φιντάν επισκέπτεται Τρίπολη και Βεγγάζη, καθώς η Άγκυρα προωθεί την πολιτική της «ενιαίας Λιβύης» και ενισχύει την συνεργασία σε θέματα ενέργειας.
Μόλις λίγες ημέρες μετά τη δημιουργία του νέου αμυντικού άξονα Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, η απουσία της Αιγύπτου εξελίσσεται στην πρώτη μεγάλη δοκιμασία του. Ο Hakan Fidan μεταβαίνει στο Κάιρο ενώ αντικρουόμενες πληροφορίες θέλουν την Άγκυρα να επιθυμούσε την ένταξη της Αιγύπτου και το Ριάντ να την απέκλεισε. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι γιατί έμεινε έξω ο Sisi — αλλά ποιος τελικά θα καθορίζει ποιος μπαίνει στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας του μουσουλμανικού κόσμου.
Σαουδική Αραβία, Τουρκία και πυρηνικό Πακιστάν υπέγραψαν στη Μέκκα μια ρήτρα συλλογικής άμυνας που θυμίζει επικίνδυνα το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Δεν υπάρχει ακόμη κοινό στρατηγείο, ενιαία διοίκηση ή πραγματικά ενοποιημένη στρατιωτική δύναμη. Υπάρχει όμως κάτι που ίσως αποδειχθεί γεωπολιτικά σημαντικότερο: τρεις από τις ισχυρότερες μουσουλμανικές χώρες αποφάσισαν ότι η ασφάλειά τους δεν μπορεί πλέον να περνά αποκλειστικά από την Ουάσιγκτον.
