Δολάριο και ομόλογα: Η πίεση μεταφέρεται στις αγορές
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 6 '
Πηγή Φωτογραφίας: Reuters/Δολάριο και ομόλογα: Η πίεση μεταφέρεται στις αγορές
Η παρέμβαση που δεν έριξε τις αποδόσεις
Η προσπάθεια της αμερικανικής κυβέρνησης να ανακόψει την εκτίναξη του κόστους δανεισμού δεν απέδωσε παρά μόνο προσωρινά. Η παρέμβαση του Σκοτ Μπέσεντ στην αγορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων κατάφερε να μειώσει για μία ημέρα τις αποδόσεις που είχαν σκαρφαλώσει σε υψηλά πολλών ετών, όμως η τάση γύρισε γρήγορα ανοδικά.
Το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι θα τουλάχιστον διπλασιάσει τις προγραμματισμένες επαναγορές ομολόγων διάρκειας 10 έως 30 ετών, μετά την απότομη αύξηση του κόστους δανεισμού. Η κίνηση αυτή αποτελεί σαφή απόκλιση από την πάγια πρακτική της «τακτικής και προβλέψιμης» διαχείρισης του χρέους, κάτι που έχει εντείνει τη νευρικότητα στις αγορές.
Η απόδοση του 30ετούς αμερικανικού ομολόγου είχε φτάσει σε επίπεδα που είχαν να καταγραφούν από το 2007, καθώς οι επενδυτές ζητούν αυξημένη αποζημίωση για να χρηματοδοτήσουν μια οικονομία με διογκούμενο χρέος και μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα.
Το δολάριο ως πιθανή «βαλβίδα εκτόνωσης»
Η συζήτηση στις αγορές έχει πλέον μετατοπιστεί και στο ενδεχόμενο το δολάριο να δεχθεί το μεγαλύτερο βάρος από την προσπάθεια συγκράτησης των αποδόσεων. Πολλοί επενδυτές θεωρούν ότι, αν η αμερικανική κυβέρνηση συνεχίσει να παρεμβαίνει πιο ενεργά για να περιορίσει τα μακροπρόθεσμα επιτόκια, το αμερικανικό νόμισμα μπορεί να εξελιχθεί στη «βαλβίδα εκτόνωσης» της πίεσης.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η στήριξη της αγοράς ομολόγων ίσως τελικά μεταφέρει το πρόβλημα στην ισοτιμία. Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται και στις κινήσεις που παρατηρούνται ήδη στα νομίσματα, με το δολάριο να δείχνει σημάδια αδυναμίας.
Ο Τζέραλντ Γκαν, επικεφαλής επενδύσεων της Reed Capital στη Σιγκαπούρη, τόνισε ότι «το δολάριο είναι σίγουρα το μεγαλύτερο θύμα». Εκτίμησε πως ο Μπέσεντ επιδιώκει να πιέσει χαμηλότερα τα μακροπρόθεσμα πραγματικά επιτόκια, αποδεχόμενος και έναν ασθενέστερο δολαριακό δείκτη, ώστε να στηριχθεί η οικονομία.
Ανάλογη ανάγνωση κάνει και ο Άντριου Κανομπί της Franklin Templeton, ο οποίος σημειώνει ότι η αμερικανική κυβέρνηση στέλνει το μήνυμα πως είναι διατεθειμένη «να θυσιάσει λίγη από τη δύναμη του δολαρίου» για να κρατήσει υπό έλεγχο τις μακροπρόθεσμες αποδόσεις.
Οι αγορές βλέπουν κίνδυνο μετάθεσης του προβλήματος
Η βασική ανησυχία των επενδυτών είναι ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να αντιμετωπίσουν το σύμπτωμα, όχι την αιτία. Η πίεση στις αποδόσεις δεν οφείλεται μόνο σε μια πρόσκαιρη αναταραχή. Συνδέεται με το αυξανόμενο χρέος, τα μεγάλα ελλείμματα, τους φόβους για τον πληθωρισμό και τη μεγάλη προσφορά νέου χρέους τόσο από το Δημόσιο όσο και από μεγάλες επιχειρήσεις.
Ο Ρόμπιν Μπρουκς, senior fellow στο Brookings Institution, προειδοποιεί ότι το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών «παίζει με τη φωτιά». Εάν επιχειρήσει να περιορίσει τις μακροπρόθεσμες αποδόσεις χωρίς να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες δημοσιονομικές ανισορροπίες, η πίεση μπορεί απλώς να μετακινηθεί από την αγορά χρέους στο νόμισμα.
Ως παράδειγμα επικαλείται την Ιαπωνία και τη μακρόχρονη αποδυνάμωση του γιεν. Με άλλα λόγια, το ενδεχόμενο που φοβούνται περισσότερο οι αγορές είναι να προκύψει μια κρίση νομίσματος αντί για κρίση ομολόγων.
Ήδη εμφανείς οι πρώτες αντιδράσεις
Οι επιπτώσεις άρχισαν να φαίνονται και στην αγορά συναλλάγματος. Ο δείκτης του Bloomberg για το δολάριο υποχώρησε για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα και διαμορφώθηκε σε χαμηλό τριών μηνών, μετά την πτώση 0,8% που είχε προηγηθεί.
Στην αγορά options, οι traders αύξησαν αμέσως τα στοιχήματα υπέρ περαιτέρω εξασθένησης του αμερικανικού νομίσματος. Την ίδια ώρα, το ευρώ και η στερλίνα προσέλκυσαν αυξημένη ζήτηση, ενώ στις μεγαλύτερες κερδισμένες κινήσεις καταγράφηκαν το δολάριο Νέας Ζηλανδίας και το ελβετικό φράγκο.
Ο Μοχίτ Κουμάρ της Jefferies International θεωρεί ότι κάθε μορφή ελέγχου των αποδόσεων είναι αρνητική για το δολάριο, με τις συνέπειες να μπορούν να φανούν ιδιαίτερα στα εμπορεύματα και στα ασιατικά νομίσματα.
Το ευρύτερο πλαίσιο της αμερικανικής πίεσης
Η σύγχρονη συζήτηση γύρω από την αποδολαριοποίηση δεν είναι καινούργια. Το δολάριο έχει δεχθεί πολλές φορές προβλέψεις για παρακμή, χωρίς μέχρι σήμερα να χάσει την κυρίαρχη θέση του στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Η ποσοτική χαλάρωση της Fed, οι μεγάλες αγορές ομολόγων μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και οι εμπορικές εντάσεις της εποχής Τραμπ είχαν επίσης τροφοδοτήσει σχετικές συζητήσεις. Ωστόσο, καμία από αυτές τις εξελίξεις δεν κατάφερε να εκτοπίσει το αμερικανικό νόμισμα από τον ρόλο του ως βασικού διεθνούς αποθεματικού μέσου.
Σήμερα, πάντως, εξακολουθούν να υπάρχουν παράγοντες που στηρίζουν το δολάριο. Οι μεγάλες επενδυτικές ροές προς τις αμερικανικές μετοχές που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και οι υψηλότερες τιμές πετρελαίου, εξακολουθούν να λειτουργούν υπέρ του.
Παρά τούτο, ο Μασαχίκο Λου της State Street Investment Management υποστηρίζει ότι οι τελευταίες κινήσεις της Ουάσιγκτον ενισχύουν το μακροπρόθεσμο επιχείρημα υπέρ της αποδολαριοποίησης. Καθώς οι επενδύσεις σε AI και data centers απλώνονται και εκτός ΗΠΑ, το ιδιαίτερο πλεονέκτημα της αμερικανικής οικονομίας στην προσέλκυση κεφαλαίων ενδέχεται να περιοριστεί σταδιακά.
Ποια νομίσματα και περιουσιακά στοιχεία ξεχωρίζουν
Ο Σόκι Ομόρι της Deutsche Bank εκτιμά ότι το γιεν μπορεί να είναι ο μεγαλύτερος ωφελημένος μέσα στους επόμενους τρεις έως έξι μήνες. Παράλληλα, προτιμά τον χρυσό, το ελβετικό φράγκο και το ευρώ ως εναλλακτικές απέναντι στο δολάριο.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει αν η Ουάσιγκτον θα μπορέσει να σταθεροποιήσει τις αποδόσεις χωρίς να επιβαρύνει περαιτέρω το νόμισμα. Όπως είπε ο ίδιος, «το υπουργείο Οικονομικών μπορεί να αγοράσει πίσω τα ομόλογά του. Δεν μπορεί να αγοράσει πίσω το δολάριο».
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
