AfD: Το 44% τρομάζει το Βερολίνο – Οι δύο κάλπες που μπορούν να γονατίσουν τον Μερτς
Πηγή Φωτογραφίας: Η Alice Weidel, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του AfD//AfD: Το 44% τρομάζει το Βερολίνο – Οι δύο κάλπες που μπορούν να γονατίσουν τον Μερτς
10 ημέρες, δύο εκλογές, ένα τεστ για τον καγκελάριο και το Brandmauer : Το 43,8% της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν ήταν απλώς μια ακόμη καλή επίδοση της γερμανικής Ακροδεξιάς.
Ήταν πολιτικός σεισμός.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία υπερδιπλασίασε ουσιαστικά τη δύναμή της, άφησε το CDU στο 17,2% και κατέλαβε 39 από τις 83 έδρες του τοπικού κοινοβουλίου, σημειώνοντας την καλύτερη εκλογική επίδοση στην ιστορία της.
Και τώρα ο Φρίντριχ Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με το δυσκολότερο ερώτημα:
Ήταν η Σαξονία-Άνχαλτ μια μεμονωμένη έκρηξη της ανατολικογερμανικής δυσαρέσκειας ή το πρώτο κομμάτι ενός πολύ μεγαλύτερου ντόμινο;
Η απάντηση μπορεί να αρχίσει να δίνεται πολύ σύντομα.
Στις 20 Σεπτεμβρίου ψηφίζουν ταυτόχρονα το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και το Βερολίνο.
Σαξονία-Άνχαλτ: Από «κόμμα διαμαρτυρίας» στο 43,8%
Το αποτέλεσμα της 6ης Σεπτεμβρίου έσπασε ένα ακόμη πολιτικό φράγμα.
Η AfD συγκέντρωσε 43,8%, έναντι μόλις 17,2% για το CDU, δημιουργώντας διαφορά 26,6 ποσοστιαίων μονάδων από την παραδοσιακή κεντροδεξιά.
Η συμμετοχή έφθασε στο ιδιαίτερα υψηλό 77,8%, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την ερμηνεία ότι πρόκειται απλώς για αποτέλεσμα χαμηλής κινητοποίησης ή μιας μικρής οργισμένης εκλογικής μειοψηφίας.
Η AfD δεν κέρδισε επειδή οι υπόλοιποι έμειναν στο σπίτι.
Κέρδισε μέσα σε συνθήκες μεγάλης εκλογικής συμμετοχής.
Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τα παραδοσιακά γερμανικά κόμματα.
Το «τείχος προστασίας» δέχεται την πρώτη πραγματική πίεση
Η AfD δεν εξασφάλισε αυτοδυναμία.
Με 39 έδρες σε κοινοβούλιο 83 εδρών χρειάζεται εταίρο ή εξωτερική στήριξη για να σχηματίσει κυβέρνηση. Τα μεγάλα γερμανικά κόμματα εξακολουθούν να απορρίπτουν συνεργασία μαζί της, διατηρώντας το λεγόμενο Brandmauer — το πολιτικό «τείχος προστασίας» απέναντι στην Ακροδεξιά.
Όμως για πρώτη φορά η πίεση πάνω σε αυτό το τείχος γίνεται πραγματικά σοβαρή.
Το BSW της Σάρα Βάγκενκνεχτ πέρασε στο κοινοβούλιο με 5,3%, ενώ η επικεφαλής του ψηφοδελτίου του στο κρατίδιο άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης μιας κυβέρνησης υπό την AfD.
Εάν ένα τέτοιο σενάριο προχωρούσε, η Γερμανία θα έμπαινε σε αχαρτογράφητα πολιτικά νερά.
Το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο πόσες ψήφους συγκεντρώνει η AfD.
Είναι εάν αρχίζουν να δημιουργούνται οι πρώτες πολιτικές γέφυρες που μπορούν να μετατρέψουν την εκλογική της δύναμη σε κυβερνητική εξουσία.
20 Σεπτεμβρίου: Το επόμενο τεστ στην Ανατολή
Το πρώτο μεγάλο crash test έρχεται στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία.
Οι τελευταίες δημοσκοπικές τάσεις δίνουν στην AfD σαφές προβάδισμα.
Ο μέσος όρος του DAWUM στις 3 Σεπτεμβρίου την τοποθετεί στο 35,9%, με το SPD στο 30%.
Η Αριστερά ακολουθεί με 11%.
Και το CDU;
Μόλις 9,1%.
Για το κόμμα του Μερτς, αυτός ο αριθμός είναι ίσως ακόμη πιο επώδυνος από το ίδιο το προβάδισμα της AfD.
Το CDU, το κόμμα που ηγείται της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης, κινδυνεύει να καταλήξει τέταρτη δύναμη σε ένα γερμανικό κρατίδιο.
Από 16,7% σε σχεδόν 36%
Και η ταχύτητα της αλλαγής είναι εντυπωσιακή.
Στις εκλογές του 2021 στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία η AfD είχε λάβει 16,7%.
Τώρα κινείται δημοσκοπικά κοντά στο 36%.
Το SPD, αντίθετα, είχε κερδίσει τότε με 39,6% και σήμερα βρίσκεται περίπου δέκα μονάδες χαμηλότερα.
Εάν η τάση επιβεβαιωθεί στην κάλπη, η AfD θα έχει κερδίσει μέσα σε δύο εβδομάδες δύο κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.
Και τότε θα είναι πολύ πιο δύσκολο για το Βερολίνο να παρουσιάσει την άνοδό της ως περιφερειακή εξαίρεση.
Μετά έρχεται το Βερολίνο – Και εκεί αλλάζει ο συμβολισμός
Η δεύτερη κάλπη της 20ής Σεπτεμβρίου είναι ίσως ακόμη σημαντικότερη συμβολικά.
Γιατί είναι το ίδιο το Βερολίνο.
Η γερμανική πρωτεύουσα έχει πολύ διαφορετική κοινωνική, οικονομική και πολιτική σύνθεση από τα ανατολικά κρατίδια όπου η AfD εμφανίζει παραδοσιακά τη μεγαλύτερη δύναμή της.
Και όμως, η AfD βρίσκεται πλέον μέσα στη μάχη των πρώτων θέσεων.
Στην έρευνα της Infratest dimap που δημοσιεύθηκε από το RBB στις 2 Σεπτεμβρίου, το CDU βρίσκεται στο 21%, η Die Linke στο 19% και AfD και Πράσινοι ισοβαθμούν στο 18%.
Το SPD περιορίζεται μόλις στο 11%.
Νεότερη μέτρηση της INSA στις 4 Σεπτεμβρίου δίνει CDU 20%, Die Linke 19%, AfD 18%, ενώ SPD και Πράσινοι βρίσκονται στο 15%.
Η AfD δεν προηγείται στο Βερολίνο.
Αλλά το γεγονός ότι βρίσκεται σταθερά περίπου στο 18% στην πρωτεύουσα είναι από μόνο του πολιτικά βαρύ.
Το πρόβλημα του Μερτς δεν είναι μόνο η AfD
Για τον καγκελάριο, το πρόβλημα έχει δύο επίπεδα.
Το πρώτο είναι προφανές: η AfD ενισχύεται.
Το δεύτερο όμως είναι πολύ πιο επικίνδυνο εσωκομματικά: το CDU αποδυναμώνεται δραματικά σε τμήματα της χώρας όπου παλαιότερα αποτελούσε βασικό πόλο του πολιτικού συστήματος.
Στη Σαξονία-Άνχαλτ έπεσε στο 17,2%.
Στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν κοντά στο 9%.
Ακόμη και στο Βερολίνο, όπου παραμένει πρώτο, κινείται γύρω στο 20%-21%.
Εάν τα αποτελέσματα της 20ής Σεπτεμβρίου είναι αρνητικά, η συζήτηση δεν θα αφορά πλέον μόνο το πώς αντιμετωπίζεται η AfD.
Θα αφορά και το εάν η στρατηγική Μερτς μπορεί πράγματι να την αναχαιτίσει.
Γιατί η AfD έχει πλέον momentum
Η μεγαλύτερη αλλαγή ίσως δεν βρίσκεται μόνο στα ποσοστά.
Βρίσκεται στην ψυχολογία της ψήφου.
Για χρόνια, ένα τμήμα των Γερμανών ψηφοφόρων μπορούσε να βλέπει την AfD ως «ψήφο διαμαρτυρίας», αλλά ταυτόχρονα να θεωρεί την κυβερνητική της προοπτική σχεδόν αδύνατη.
Αυτό αρχίζει να αλλάζει.
Όσο ένα κόμμα συγκεντρώνει 20%, 30% και τελικά σχεδόν 44%, τόσο λιγότερο εμφανίζεται στα μάτια των ψηφοφόρων του ως περιθωριακή επιλογή.
Η εκλογική επιτυχία δημιουργεί πολιτική κανονικοποίηση.
Και η πολιτική κανονικοποίηση μπορεί να φέρει νέες ψήφους.
Αυτό ακριβώς είναι το momentum που φοβούνται πλέον τα παραδοσιακά κόμματα.
Η Ευρώπη κοιτάζει τη Γερμανία
Το πρόβλημα δεν σταματά στα γερμανικά σύνορα.
Η Γερμανία παραμένει η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένας από τους βασικούς διαμορφωτές της πολιτικής των Βρυξελλών.
Οι αποφάσεις της επηρεάζουν την ευρωπαϊκή δημοσιονομική πολιτική, την άμυνα, την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη μετανάστευση, την πράσινη μετάβαση και την ανταγωνιστικότητα.
Μια βαθιά αλλαγή του γερμανικού κομματικού συστήματος μπορεί επομένως να αλλάξει και τις ισορροπίες ολόκληρης της ΕΕ.
Ιδίως καθώς η AfD υιοθετεί σαφώς διαφορετικές θέσεις από το σημερινό ευρωπαϊκό mainstream σε σειρά κρίσιμων θεμάτων, από τη μετανάστευση μέχρι τη σχέση με τη Μόσχα.
Το μεγάλο ερώτημα: Αντέχει το Brandmauer στο 40%;
Για δεκαετίες, η μεταπολεμική γερμανική πολιτική βασίστηκε σε ένα ισχυρό θεσμικό και πολιτικό αντανακλαστικό απέναντι στα άκρα.
Η άνοδος της AfD δοκιμάζει τώρα αυτό το μοντέλο με τρόπο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε απίθανος.
Είναι σχετικά εύκολο να διατηρείται ένα firewall απέναντι σε ένα κόμμα του 10%.
Γίνεται πολύ δυσκολότερο όταν αυτό το κόμμα πλησιάζει το 44%, καταλαμβάνει σχεδόν τις μισές έδρες ενός κοινοβουλίου και κερδίζει διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.
Η Σαξονία-Άνχαλτ έθεσε το ερώτημα.
Το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και το Βερολίνο μπορεί να δείξουν πόσο βαθύ είναι πραγματικά το φαινόμενο.
Οι δέκα ημέρες που μπορούν να αλλάξουν τη γερμανική πολιτική
Η 20ή Σεπτεμβρίου δεν θα κρίνει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Μπορεί όμως να αλλάξει το πολιτικό κλίμα μέσα στο οποίο αυτή κυβερνά.
Εάν η AfD κερδίσει και το Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία και ταυτόχρονα καταγράψει ένα ισχυρό αποτέλεσμα στο Βερολίνο, ο Μερτς θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια πολύ πιο δύσκολη πραγματικότητα:
η AfD δεν θα αποτελεί πλέον μόνο το μεγάλο κόμμα διαμαρτυρίας της Ανατολής.
Θα έχει αρχίσει να οικοδομεί την εικόνα μιας δύναμης που μπορεί να επηρεάζει την πολιτική ατζέντα σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Η κάλπη της Σαξονίας-Άνχαλτ έδειξε το μέγεθος του κύματος.
Οι δύο κάλπες της 20ής Σεπτεμβρίου θα δείξουν εάν αυτό το κύμα έχει ήδη αρχίσει να μετατρέπεται σε πολιτικό ντόμινο — και εάν το περίφημο γερμανικό “τείχος προστασίας” μπορεί να αντέξει όταν η AfD δεν βρίσκεται πια στο περιθώριο, αλλά στην κορυφή.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο