Το Ντουμπάι κατεβαίνει κάτω από τη γη: Ο πόλεμος αλλάζει το mega-airport των 250 εκατ. επιβατών

Μετά τα πλήγματα σε υπέργειες δεξαμενές καυσίμων του DXB, το Ντουμπάι εξετάζει υπόγειες και ενισχυμένες κρίσιμες υποδομές στο νέο αεροδρόμιο. Ο πόλεμος με το Ιράν αλλάζει πλέον όχι μόνο τις αεροπορικές διαδρομές του Κόλπου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται οι υποδομές μιας από τις μεγαλύτερες αεροπορικές πύλες του κόσμου

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αρχίζει να αφήνει πίσω του κάτι πολύ πιο μόνιμο από κλειστούς εναέριους χώρους και ακυρωμένες πτήσεις.

Αλλάζει την ίδια την αρχιτεκτονική των υποδομών του Κόλπου.

Το Ντουμπάι σχεδιάζει να τοποθετήσει κρίσιμα τμήματα του νέου γιγαντιαίου αεροδρομίου του κάτω από τη γη και να ενισχύσει άλλα ώστε να μπορούν να αντέξουν καλύτερα πιθανές μελλοντικές επιθέσεις με drones ή πυραύλους.

Το μήνυμα είναι εντυπωσιακό: ακόμη και μία από τις ασφαλέστερες και πιο παγκοσμιοποιημένες οικονομικές μητροπόλεις της Μέσης Ανατολής σχεδιάζει πλέον τις υποδομές της με την πιθανότητα πολέμου ενσωματωμένη στο engineering.

Το μάθημα από τα χτυπήματα στο DXB

Η αλλαγή δεν είναι θεωρητική.

Σύμφωνα με τους Financial Times, οι υπέργειες δεξαμενές καυσίμων του σημερινού Dubai International Airport (DXB) επλήγησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν–ΗΠΑ–Ισραήλ, αναγκάζοντας το αεροδρόμιο να αναστείλει προσωρινά τις επιχειρήσεις του.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Dubai Airports, Paul Griffiths, εξήγησε ότι η εμπειρία αυτή έχει ήδη περάσει στον σχεδιασμό της επόμενης γενιάς υποδομών.

«Certain bits of the infrastructure may need to be a bit hardened against possible future activity, to make them more resilient», δήλωσε.

Μεταξύ των λύσεων που εξετάζονται βρίσκεται η αποθήκευση καυσίμων κάτω από το έδαφος.

Η λογική είναι πλέον διαφορετική: δεν σχεδιάζεις μόνο για αποδοτικότητα, κόστος και επιβατική κίνηση.

Σχεδιάζεις και για survivability.

Ένα αεροδρόμιο για 250 εκατ. επιβάτες

Και δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο infrastructure project.

Το Ντουμπάι προχωρά στην κατασκευή ενός τεράστιου νέου αεροδρομίου με σχεδιαζόμενη δυνατότητα εξυπηρέτησης έως 250 εκατ. επιβατών ετησίως.

Παρά τον πόλεμο, το project δεν πρόκειται να περιοριστεί, σύμφωνα με τον Griffiths.

Ο ίδιος αποκάλυψε μάλιστα ότι η συζήτηση με τον πρόεδρο της Dubai Airports, Sheikh Ahmed bin Saeed Al Maktoum, για το εάν ο πόλεμος αλλάζει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική ήταν εξαιρετικά σύντομη.

Η απάντηση ήταν ουσιαστικά μία:

«No».

Το Ντουμπάι δεν εγκαταλείπει το σχέδιο να παραμείνει ένας από τους μεγαλύτερους παγκόσμιους aviation hubs.

Απλώς το θωρακίζει για έναν πολύ πιο επικίνδυνο κόσμο.

111 συναγερμοί – 17 πλήγματα

Η εικόνα από τους πρώτους μήνες του πολέμου δείχνει πόσο δραματικά άλλαξε το περιβάλλον ασφαλείας.

Σύμφωνα με τον Griffiths, το αεροδρόμιο αντιμετώπισε 111 alerts, από τα οποία τα 17 συνδέθηκαν με πλήγματα. Ο ίδιος χαρακτήρισε τα περισσότερα από αυτά επιφανειακά και τόνισε ότι δεν υπήρξαν θάνατοι εντός του αεροδρομίου.

Η συνεργασία με τις ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων εξελίχθηκε σε πραγματικό χρόνο.

Όταν υπήρχε προειδοποίηση για εισερχόμενη απειλή, επιβάτες μπορούσαν να μεταφερθούν σε υπόγειους χώρους.

Μετά από ένα πλήγμα, πολιτική άμυνα και στρατός έδιναν γρήγορα το «all clear» και οι επιχειρήσεις επανεκκινούσαν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με τον CEO, η διαδικασία από την εμφάνιση της απειλής έως την επιστροφή στην κανονικότητα μπορούσε να διαρκέσει μόλις περίπου δέκα λεπτά.

Η Emirates καθηλώθηκε – και μετά ξαναπέταξε

Ο πόλεμος έπληξε και την καρδιά του επιχειρηματικού μοντέλου του Ντουμπάι.

Η Emirates καθήλωσε ολόκληρο τον στόλο της όταν ξέσπασε η σύγκρουση στα τέλη Φεβρουαρίου.

Μέσα σε λίγες ημέρες, όμως, άρχισε ξανά τις πτήσεις χρησιμοποιώντας στενούς αεροδιαδρόμους που επιτηρούνταν από στρατιωτικά αεροσκάφη των ΗΑΕ.

Αυτό είναι ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο για τη νέα πραγματικότητα του Κόλπου.

Η εμπορική αεροπορία και η στρατιωτική ασφάλεια, δύο κόσμοι που το Ντουμπάι προσπαθούσε επί δεκαετίες να κρατά οπτικά χωρισμένους, βρέθηκαν ξαφνικά στην ίδια επιχειρησιακή εξίσωση.

Από 7,4 εκατ. επιβάτες στα 2,5 εκατ.

Το οικονομικό σοκ ήταν τεράστιο.

Η μηνιαία επιβατική κίνηση στο Dubai International υποχώρησε από 7,4 εκατ. τον Φεβρουάριο σε μόλις 2,5 εκατ. τον Μάρτιο.

Στη συνέχεια άρχισε η ανάκαμψη:

3,5 εκατ. τον Απρίλιο, 4,5 εκατ. τον Μάιο, 5 εκατ. τον Ιούνιο, 6,3 εκατ. τον Ιούλιο.

Συνολικά, η κίνηση του πρώτου εξαμήνου μειώθηκε περίπου κατά ένα τρίτο.

Ωστόσο, η Dubai Airports υποστηρίζει ότι έχει ήδη ανακτήσει περίπου το 78% των ταξιδιωτών και αναμένει πλήρη ανάκαμψη στις αρχές του επόμενου έτους.

Περισσότερες από 50 αεροπορικές εταιρείες έχουν επιστρέψει, μεταξύ των οποίων η Air France, ενώ η British Airways σχεδιάζει την επανέναρξη των πτήσεων προς το Ντουμπάι με τη χειμερινή περίοδο.

Από aviation hub σε «οχυρωμένο» aviation hub

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη γεωπολιτική μεταβολή.

Το μοντέλο ανάπτυξης του Ντουμπάι οικοδομήθηκε πάνω σε μια βασική υπόθεση:

ότι η γεωγραφική θέση του ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία αποτελούσε πλεονέκτημα.

Η ίδια γεωγραφία όμως αποκτά τώρα και διαφορετικό νόημα.

Το Ντουμπάι βρίσκεται δίπλα σε μία από τις πιο στρατιωτικοποιημένες και ασταθείς ζώνες του κόσμου, απέναντι από το Ιράν και κοντά στο Hormuz.

Ο πόλεμος έδειξε ότι ένα παγκόσμιο aviation hub μπορεί να βρεθεί μέσα στην ακτίνα ενός σύγχρονου πολέμου drones και βαλλιστικών πυραύλων.

Και αυτό αλλάζει το infrastructure risk.

Το νέο premium της Μέσης Ανατολής: ανθεκτικότητα

Η εξέλιξη αφορά πολύ περισσότερα από το Ντουμπάι.

Αεροδρόμια, λιμάνια, διυλιστήρια, data centers, εγκαταστάσεις ηλεκτρικής ενέργειας και logistics hubs στον Κόλπο σχεδιάστηκαν σε μεγάλο βαθμό για έναν κόσμο στον οποίο η περιφερειακή αστάθεια μπορούσε να περιορίζεται γεωγραφικά.

Η εξάπλωση φθηνών drones και πυραυλικών συστημάτων αλλάζει αυτή την υπόθεση.

Κρίσιμες εγκαταστάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων μπορούν πλέον να απειληθούν από πολύ φθηνότερα όπλα.

Η απάντηση είναι πιθανό να είναι ένα νέο κύμα επενδύσεων σε:

• υπόγειες εγκαταστάσεις,
• hardened infrastructure,
• εφεδρικά ενεργειακά συστήματα,
• anti-drone προστασία,
• αποκεντρωμένη αποθήκευση καυσίμων,
• στρατιωτικοπολιτικό real-time crisis management.

Ο πόλεμος μπαίνει πλέον στα blueprints

Αυτό είναι και το πραγματικά σημαντικό μήνυμα της ιστορίας.

Ένας πόλεμος μπορεί να τελειώσει.

Οι υποδομές όμως που κατασκευάζονται σήμερα θα λειτουργούν για δεκαετίες.

Όταν το Ντουμπάι σχεδιάζει ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια του πλανήτη με υπόγειες δεξαμενές και ενισχυμένα κρίσιμα συστήματα, ουσιαστικά κάνει μία μακροπρόθεσμη γεωπολιτική παραδοχή:

ο κίνδυνος drones και πυραύλων δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως προσωρινή κρίση. Ενσωματώνεται στον σχεδιασμό του μέλλοντος.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις βαθύτερες οικονομικές συνέπειες του πολέμου με το Ιράν.

Δεν αλλάζει μόνο τις τιμές του πετρελαίου ή τις αεροπορικές διαδρομές.

Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Κόλπος χτίζει.

Πηγή: pagenews.gr