ΗΠΑ χτυπούν 5 ιρανικά τάνκερ – Η Τεχεράνη απαντά με βαλλιστικούς πυραύλους στην Ιορδανία

Νέα επικίνδυνη κλιμάκωση στον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν: η CENTCOM ανακοίνωσε την καταστροφή πέντε δεξαμενόπλοιων που συνδέει με τους Φρουρούς της Επανάστασης, μετά από ιρανικές απόπειρες επίθεσης σε αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Η Τεχεράνη απάντησε με βαλλιστικούς πυραύλους κατά αμερικανικής βάσης στην Ιορδανία, ενώ το Στενό του Ορμούζ μετατρέπεται ξανά στο πιο επικίνδυνο ενεργειακό σημείο του πλανήτη.

Η αντιπαράθεση Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν περνά σε ακόμη πιο επικίνδυνη φάση, με την Ουάσιγκτον να μεταφέρει πλέον τα πλήγματα απευθείας στον ιρανικό πετρελαϊκό στόλο και την Τεχεράνη να απαντά με βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούν αμερικανικές δυνάμεις στην Ιορδανία.

Η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι αμερικανικές δυνάμεις έπληξαν και έθεσαν εκτός λειτουργίας πέντε ιρανικά δεξαμενόπλοια, ως απάντηση σε δύο απόπειρες των Φρουρών της Επανάστασης να πλήξουν αμερικανικό πολεμικό πλοίο μέσα σε διάστημα δύο ημερών.

Το αμερικανικό πλοίο απέφυγε τις επιθέσεις και, σύμφωνα με τη CENTCOM, δεν υπήρξαν τραυματισμοί Αμερικανών στρατιωτικών.

Τα πέντε τάνκερ που χτύπησαν οι ΗΠΑ

Σύμφωνα με τη CENTCOM, τέσσερα δεξαμενόπλοια —τα Kaviz, Charminar, Horizon 1 και Riesco— χτυπήθηκαν στον Κόλπο του Ομάν, ενώ το Derya επλήγη κοντά στο νησί Kharg, κομβικό σημείο για τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου.

Οι αμερικανικές δυνάμεις έδωσαν εντολή στα πληρώματα να εγκαταλείψουν τα πλοία πριν από τα πλήγματα, σύμφωνα με την αμερικανική στρατιωτική διοίκηση. Η CENTCOM δημοσιοποίησε επίσης βίντεο το οποίο, όπως ανέφερε, δείχνει το Riesco να βυθίζεται.

Η Ουάσιγκτον χαρακτηρίζει τα συγκεκριμένα πλοία μέρος ενός δικτύου που συνδέεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης και χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση του IRGC και οργανώσεων που υποστηρίζονται από την Τεχεράνη.

Η απάντηση του Ιράν: Βαλλιστικοί πύραυλοι προς αμερικανική βάση

Η αντίδραση της Τεχεράνης ήταν άμεση.

Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι εξαπέλυσαν βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον της βάσης Muwaffaq Salti/Al Azraq στην Ιορδανία, η οποία χρησιμοποιείται από αμερικανικές δυνάμεις.

Η ιορδανική πλευρά ανέφερε ότι η αεράμυνα αντιμετώπισε 20 βαλλιστικούς πυραύλους, καταρρίπτοντας τους 18, ενώ δύο έπεσαν σε ακατοίκητες περιοχές. Δεν αναφέρθηκαν θύματα.

Το IRGC υποστήριξε ότι επλήγησαν εγκαταστάσεις συντήρησης και υπόστεγα αμερικανικών μαχητικών. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί περί ζημιών δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.

Στο στόχαστρο και αμερικανικά αντιτορπιλικά

Οι Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν επίσης ότι επιτέθηκαν σε δύο αμερικανικά πολεμικά πλοία.

Η Τεχεράνη ισχυρίστηκε ότι προκάλεσε σημαντικές ζημιές, ωστόσο οι αμερικανικές ανακοινώσεις αναφέρουν ότι οι προηγούμενες απόπειρες εναντίον αμερικανικού πολεμικού πλοίου απέτυχαν και ότι δεν υπήρξαν απώλειες προσωπικού.

Αυτό το σημείο είναι κρίσιμο: οι δύο πλευρές δίνουν διαφορετική εικόνα για τα αποτελέσματα των επιθέσεων και, μέχρι να υπάρξει ανεξάρτητη επιβεβαίωση, οι ιρανικοί ισχυρισμοί για πλήγματα σε αμερικανικά πολεμικά πλοία πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι.

Η Ουάσιγκτον ανοίγει νέο μέτωπο: ο πετρελαϊκός στόλος

Η επιλογή των ΗΠΑ να πλήξουν δεξαμενόπλοια σηματοδοτεί μια σημαντική διεύρυνση του πεδίου των επιχειρήσεων.

Δεν πρόκειται πλέον μόνο για στρατιωτικές εγκαταστάσεις, πυραυλικά συστήματα ή υποδομές των Φρουρών της Επανάστασης. Η πίεση μεταφέρεται σε περιουσιακά στοιχεία που η Ουάσιγκτον θεωρεί μέρος του οικονομικού μηχανισμού χρηματοδότησης της ιρανικής πολεμικής μηχανής.

Τα νέα πλήγματα ακολουθούν προηγούμενες αμερικανικές επιχειρήσεις κατά ιρανικών δεξαμενόπλοιων, μετά από επιθέσεις στην περιοχή και απόπειρες προσβολής αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων.

Το Kharg ανεβάζει ακόμη περισσότερο το διακύβευμα

Ιδιαίτερη σημασία έχει η γεωγραφία των πληγμάτων.

Το Kharg αποτελεί νευραλγικό κόμβο της ιρανικής πετρελαϊκής υποδομής. Σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα που επικαλούνται διεθνή δημοσιεύματα, πριν από τον πόλεμο περνούσε από εκεί περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου.

Ένα πλήγμα κοντά σε έναν τέτοιο κόμβο στέλνει επομένως μήνυμα που ξεπερνά την καταστροφή ενός μεμονωμένου πλοίου: δείχνει ότι η ενεργειακή υποδομή και οι θαλάσσιες ροές του Ιράν βρίσκονται πλέον πολύ κοντά στον πυρήνα της αμερικανικής στρατιωτικής πίεσης.

Το Ορμούζ γίνεται ξανά το κέντρο του πολέμου

Το μεγαλύτερο στρατηγικό ρίσκο βρίσκεται πλέον στη θάλασσα.

Ο Κόλπος του Ομάν, το Στενό του Ορμούζ, το Jask και το Kharg σχηματίζουν μια αλυσίδα κρίσιμων σημείων για τις ενεργειακές ροές και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Και κάθε νέα επίθεση αυξάνει την πιθανότητα ενός κύκλου αντιποίνων: επίθεση σε αμερικανικό πλοίο, αμερικανικό πλήγμα σε ιρανικό τάνκερ, ιρανική επίθεση σε αμερικανική βάση και νέα απάντηση της Ουάσιγκτον.

Οι αγορές ήδη αποτιμούν το αυξημένο γεωπολιτικό ρίσκο, με το Brent να κινείται γύρω από τα 99 δολάρια το βαρέλι στις 9 Σεπτεμβρίου.

Και οικονομικός στραγγαλισμός: 27 ιρανικές αεροπορικές σε κυρώσεις

Η στρατιωτική πίεση συνοδεύεται από νέα οικονομική επίθεση.

Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε στις 8 Σεπτεμβρίου κυρώσεις εναντίον 36 στόχων που συνδέονται με τον ιρανικό αεροπορικό τομέα, μεταξύ των οποίων 27 ιρανικές αεροπορικές εταιρείες που δεν είχαν ήδη υπαχθεί στις συγκεκριμένες κυρώσεις.

Στο στόχαστρο μπήκαν επίσης εταιρείες-βιτρίνες, ξένοι μεσάζοντες και δίκτυα που, σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, χρησιμοποιούνται για την προμήθεια αμερικανικής προέλευσης αεροσκαφών και ευαίσθητης τεχνολογίας.

Η κίνηση εντάσσεται στην αμερικανική επιχείρηση Operation Economic Outcast, με την Ουάσιγκτον να επιχειρεί παράλληλα να περιορίσει τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τεχεράνης και τις οικονομικές πηγές που θεωρεί ότι στηρίζουν το καθεστώς.

Η επικίνδυνη νέα εξίσωση: πλοία, πετρέλαιο και αμερικανικές βάσεις

Η τελευταία ανταλλαγή πληγμάτων δείχνει ότι ο πόλεμος έχει εισέλθει σε μια φάση όπου τα όρια μεταξύ στρατιωτικών και οικονομικών στόχων γίνονται ολοένα πιο δυσδιάκριτα.

Οι ΗΠΑ χτυπούν πλοία που χαρακτηρίζουν μέρος του οικονομικού δικτύου του IRGC.

Το Ιράν απαντά σε εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν αμερικανικές δυνάμεις σε τρίτες χώρες.

Και το Στενό του Ορμούζ παραμένει το σημείο όπου συναντώνται στρατιωτική ισχύς, ενεργειακή ασφάλεια και παγκόσμια οικονομία.

Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο ποιος θα πραγματοποιήσει το επόμενο πλήγμα.

Είναι εάν η αλυσίδα αντιποίνων μπορεί να περιοριστεί προτού ένα χτύπημα με σημαντικές ανθρώπινες απώλειες ή μια σοβαρή διαταραχή στις ενεργειακές ροές οδηγήσει την αντιπαράθεση σε ακόμη μεγαλύτερη περιφερειακή κλιμάκωση.

Πηγή: pagenews.gr