Η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο μπορεί να συγκρούονται, αλλά για την Ινδία εξίσου επικίνδυνη θα ήταν μια μεγάλη μεταξύ τους συνεννόηση. Το Νέο Δελχί επιχειρεί να αποφύγει και τις δύο παγίδες, οικοδομώντας ένα πλέγμα συμμαχιών χωρίς πλήρη ευθυγράμμιση με κανέναν — ένα άτυπο «G-Minus Two» στον Ινδοειρηνικό.
Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Ντόναλντ Τραμπ ζητώντας αμερικανικά πλήγματα κατά των Χούθι, σύμφωνα με το Axios. Η κατάληψη της Μόκα φέρνει την υποστηριζόμενη από το Ιράν οργάνωση δίπλα στο Bab al-Mandab και δημιουργεί για τη Σαουδική Αραβία τον χειρότερο ενεργειακό εφιάλτη: πίεση ταυτόχρονα στο Ορμούζ και στη νότια πύλη της Ερυθράς Θάλασσας. (Axios)
Ο Τραμπ απειλεί ξανά με πλήγμα στο τελευταίο μεγάλο άθικτο κομμάτι της ιρανικής πυρηνικής υποδομής. Όμως το Pickaxe Mountain, θαμμένο βαθιά μέσα σε γρανίτη δίπλα στο Νατάνζ, δημιουργεί ένα δύσκολο ερώτημα για την Ουάσιγκτον: τι γίνεται όταν ακόμη και η ισχυρότερη συμβατική bunker-buster βόμβα μπορεί να μην είναι αρκετή; (CSIS)
Η επίσκεψη Χέρτσογκ στη Λευκωσία ξεπέρασε τα όρια μιας διμερούς συνάντησης: η Κύπρος δηλώνει έτοιμη να φιλοξενήσει τριμερή με Ισραήλ και Λίβανο, ενώ άμυνα, ενέργεια, εξοπλισμοί, SAFE, Αφροδίτη–Ισάι και Great Sea Interconnector διαμορφώνουν μια νέα γεωπολιτική ατζέντα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η καταστροφή πέντε ιρανικών δεξαμενόπλοιων μεταφέρει τη σύγκρουση σε αχαρτογράφητα νερά: η Ουάσιγκτον περνά από το πάγωμα λογαριασμών στη φυσική εξουδετέρωση της πετρελαϊκής εφοδιαστικής του Ιράν, ενώ Brent και αμερικανικές αποδόσεις ανεβαίνουν ταυτόχρονα. Το πραγματικό ερώτημα πλέον είναι αν αλλάζει ολόκληρο το δόγμα επιβολής των δυτικών κυρώσεων.
Νέα σκληρή ανθελληνική παρέμβαση από την Άγκυρα με αφορμή την 9η Σεπτεμβρίου: το τουρκικό ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε στον εορτασμό της 104ης επετείου της εισόδου του τουρκικού στρατού στη Σμύρνη, αλλά κατηγόρησε ευθέως τον ελληνικό στρατό για «συστηματικές και προμελετημένες σφαγές» αμάχων και πολιτική «καμένης γης». Η επιλογή της γλώσσας επαναφέρει την Ιστορία στο πεδίο της σημερινής ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.
Οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου Πολωνίας και Ρουμανίας δεν αντιμετωπίζονται πλέον απλώς ως παράπλευρες συνέπειες του πολέμου. Το ίδιο το ΝΑΤΟ μιλά για «αυξανόμενη ανοχή της Ρωσίας στο ρίσκο», ενώ το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η Μόσχα δοκιμάζει όχι τόσο τα ραντάρ της Συμμαχίας όσο την πολιτική της βούληση: πόσο γρήγορα και πόσο ενωμένα θα αντιδρούσε σε μια περιορισμένη πρόκληση στην ανατολική πτέρυγα.
Η Ουάσιγκτον δεν στήριξε τις κυρώσεις, αλλά ούτε προσπάθησε να τις σταματήσει — μια ασυνήθιστα καθαρή ένδειξη ενόχλησης του Λευκού Οίκου για την πολιτική Νετανιάχου στους εποικισμούς και ειδικά για το σχέδιο E1, που η Δύση θεωρεί απειλή για τη λύση δύο κρατών.
Η οικονομική ασφυξία που επιχειρεί ο Ντόναλντ Τραμπ κατά της Τεχεράνης δημιουργεί ένα επικίνδυνο παράδοξο: το Ισραήλ προτιμά την αμερικανική πίεση από έναν νέο ολοκληρωτικό πόλεμο, αλλά φοβάται ότι ακριβώς αυτή η πίεση μπορεί να ωθήσει το Ιράν σε νέα επίθεση. Οι ισραηλινές δυνάμεις βρίσκονται σε αυξημένη ετοιμότητα ενόψει των εβραϊκών εορτών. (Al-Monitor)
Η Ελλάδα επιχειρεί να κρατήσει ταυτόχρονα ανοιχτούς τρεις στρατηγικούς άξονες — Ισραήλ, Αίγυπτο και Γαλλία — όμως η συνάντηση Μητσοτάκη–Μακρόν στο Παρίσι δείχνει ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι πλέον η συνοχή ανάμεσα σε άμυνα, Ανατολική Μεσόγειο και ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία.
Βρετανία, Γαλλία και Καναδάς ηγούνται της νέας πίεσης προς το Ισραήλ, με το E1 και τη βία των εποίκων στο επίκεντρο. Η κίνηση ανοίγει όμως και μια σοβαρή ρωγμή στον δυτικό άξονα, καθώς η Ουάσιγκτον προειδοποιεί το Λονδίνο ότι θα απαντήσει.
Η Άγκυρα στρέφεται στη Μόσχα για να καλύψει το κενό που αφήνουν οι διαταραχές στις προμήθειες από τον Κόλπο – Το μνημόνιο ανοίγει ειδική δίοδο για αζωτούχα, φωσφορικά λιπάσματα και αμμωνία, ενώ η Ρωσία διατηρεί περιορισμούς για άλλες αγορές.
Μία ώρα Πούτιν–Τραμπ μετά την αποστολή Γουίτκοφ–Κούσνερ σε Μόσχα και Κίεβο: ο Λευκός Οίκος πιέζει για γρήγορο τέλος του πολέμου και συνδέει την ειρήνη με πλήρη επανεκκίνηση των σχέσεων ΗΠΑ–Ρωσίας, ενώ η Μόσχα επιχειρεί να καθησυχάσει την Ευρώπη χωρίς να εγκαταλείπει τους στρατιωτικούς της στόχους.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να βγάλει από το διεθνές οικονομικό σύστημα ολόκληρο τον εναπομείναντα αεροπορικό τομέα του Ιράν, χτυπώντας ταυτόχρονα δίκτυα σε Τουρκία, ΗΑΕ, Μαλαισία και Καζακστάν. Το κρίσιμο επόμενο βήμα, όμως, παραμένει η Κίνα.
Έρευνα της Haaretz για το νέο βιβλίο «Hostages: 843 Days of Abandonment» υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος των ΗΑΕ προειδοποίησε προσωπικά τον Νετανιάχου περίπου δέκα ημέρες πριν από την επίθεση ότι ο Γιαχία Σινουάρ ετοίμαζε μεγάλη επιχείρηση. Το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού απορρίπτει κατηγορηματικά την αποκάλυψη ως «απόλυτο ψέμα». (LiFO)
Μητσοτάκης, Σίσι και Χριστοδουλίδης συντονίζονται καθώς Τουρκία–Σαουδική Αραβία–Πακιστάν οικοδομούν νέο μηχανισμό συλλογικής άμυνας – Η Αθήνα δεν επιλέγει λογική αντίπαλων μπλοκ: επενδύει ταυτόχρονα στην Αίγυπτο, στον Κόλπο και στο GREGY, διεκδικώντας ρόλο γέφυρας Ευρώπης–Ανατολικής Μεσογείου.
Axios: Ενέργεια, ηλεκτρικό δίκτυο, σιτηρά και ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου και αερίου μπαίνουν στο νέο παζάρι Ουάσιγκτον–Μόσχας–Κιέβου – Ο Ζελένσκι βλέπει Σεπτέμβριο και Οκτώβριο ως το τελευταίο διπλωματικό παράθυρο πριν ο χειμώνας μετατραπεί ξανά σε όπλο του πολέμου. (Axios)
Η Ουάσιγκτον επεξεργάζεται από τώρα τη στρατηγική της για την επομένη του πολέμου: περιορισμός της ιρανικής ισχύος και νέα διεύρυνση της εξομάλυνσης Ισραήλ–αραβικών και μουσουλμανικών κρατών. Στο βάθος βρίσκονται η Σαουδική Αραβία, οι Συμφωνίες του Αβραάμ και δύο κρίσιμες κάλπες σε Ισραήλ και ΗΠΑ.
Η Μόσχα δεν αποκλείει επανεκκίνηση των τριμερών συνομιλιών μετά τη διπλωματική περιοδεία Witkoff–Kushner σε Μόσχα και Κίεβο. Το κρίσιμο τεστ είναι πλέον αν θα υπάρξει απευθείας επικοινωνία Πούτιν–Τραμπ και αν η Ουάσιγκτον μπορεί να μετατρέψει τις παράλληλες επαφές σε κοινό διαπραγματευτικό πλαίσιο.
Η απειλή εκτροπής ενός ποταμού ζωτικής σημασίας για το Κόσοβο δύσκολα μετατρέπεται άμεσα σε έργο. Ως πολιτικό όπλο, όμως, είναι πολύ πιο λειτουργική: ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς ανεβάζει την ένταση την ώρα που η Σερβία βλέπει Ουκρανία και Μολδαβία να την προσπερνούν στην ευρωπαϊκή κούρσα.
Το επόμενο crash test στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μεταφέρεται από τη ρητορική στο πεδίο: η επανεκκίνηση των ερευνών για το Great Sea Interconnector, η τουρκική δραστηριότητα γύρω από το Καστελλόριζο και η ελληνική «Ασπίδα του Αχιλλέα» συνθέτουν ένα νέο σκηνικό πίεσης. Η Αθήνα απαντά ότι δεν ζητά άδεια ούτε για τα εξοπλιστικά της ούτε για την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
