Η δημοσιοποίηση της συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν επιτρέπει για πρώτη φορά την ουσιαστική αποτίμηση του περιεχομένου της. Και για πολλούς αναλυτές, το συμπέρασμα είναι σκληρό: μετά από χρόνια κυρώσεων, απειλών και στρατιωτικής πίεσης, η Ουάσιγκτον επιστρέφει σε ένα πλαίσιο που θυμίζει έντονα τη συμφωνία Ομπάμα, ενώ η Τεχεράνη εξασφαλίζει πολιτική, οικονομική και στρατηγική ανάσα.
Η επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, η άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού και η αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Τεχεράνη παρουσιάζονται ως διπλωματική αποκλιμάκωση. Όμως πίσω από το άγνωστο περιεχόμενο του λεγόμενου «Μνημονίου του Ισλαμαμπάντ» διαμορφώνεται ένα νέο μοντέλο αμερικανικής ισχύος: λιγότερος πόλεμος, περισσότερος μόνιμος εξαναγκασμός.
Διαρροή εγγράφου 14 σημείων εμφανίζει την Τεχεράνη να δεσμεύεται ότι δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα, με αντάλλαγμα άρση κυρώσεων και τεράστιο πακέτο οικονομικής στήριξης
Παρά τη διπλωματική πρόοδο, ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθαρίζει ότι η συμφωνία δεν είναι ειρήνη αλλά μια προσωρινή ανακωχή υπό όρους. Το μήνυμα προς την Τεχεράνη είναι σαφές: συμμόρφωση ή επιστροφή στη στρατιωτική αντιπαράθεση.
Η πρόταση του Αμερικανού προέδρου να αναλάβει η Δαμασκός τον περιορισμό της Χεζμπολάχ αποκαλύπτει τη νέα αρχιτεκτονική ισχύος που επιχειρεί να χτίσει η Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή – αλλά οι αντιφάσεις είναι τεράστιες
Ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθαρίζει ότι το Μνημόνιο Κατανόησης δεν αποτελεί τελική συμφωνία, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων στρατιωτικών επιχειρήσεων και υπενθυμίζει ότι η διπλωματία παραμένει υπό τη σκιά της ισχύος
Από τον Λευκό Οίκο και το ΝΑΤΟ μέχρι τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το ιστορικό Θεολογικό Σχολείο μετατρέπεται ξανά σε εργαλείο διπλωματίας υψηλής στρατηγικής
Ο Αμερικανός πρόεδρος επικρίνει ανοιχτά τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο, ποντάρει στον Άχμεντ αλ-Σαράα και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην εξίσωση Μέσης Ανατολής – Ιράν – Ισραήλ
Από το Ραμπάτ έως το Αμπού Ντάμπι και το Καζακστάν, η Ουάσιγκτον χτίζει μια νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας την ώρα που το ΝΑΤΟ δοκιμάζεται από εσωτερικές ρωγμές
Το προσχέδιο του μνημονίου Ουάσιγκτον–Τεχεράνης αναδιαμορφώνει τον γεωπολιτικό χάρτη της Μέσης Ανατολής. Τι προβλέπουν οι 10 όροι της συμφωνίας, ποιοι κερδίζουν και ποιοι ανησυχούν.
Λίγες εβδομάδες πριν από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, ο Χακάν Φιντάν μεταβαίνει στη Μόσχα αναζητώντας μια λύση για το ακανθώδες ζήτημα των S-400. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο οι αμερικανικές κυρώσεις, αλλά η ίδια η γεωπολιτική ταυτότητα της Τουρκίας.
Από την εύθραυστη συμφωνία με το Ιράν και τον πόλεμο στην Ουκρανία μέχρι τις απειλές για δασμούς και τη στρατηγική αντιπαράθεση με την Κίνα, η Σύνοδος Κορυφής της G7 στη Γαλλία εξελίσσεται σε κρίσιμο τεστ για τη συνοχή του δυτικού κόσμου.
Η επίσκεψη του ισχυρού άνδρα της Ανατολικής Λιβύης στην ελληνική πρωτεύουσα δεν αποτελεί μια απλή διπλωματική συνάντηση. Για την Αθήνα είναι ένα στρατηγικό άνοιγμα με στόχο την ανατροπή των ισορροπιών στη Λιβύη, την αμφισβήτηση του τουρκολιβυκού μνημονίου και τη δημιουργία νέων δεδομένων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης τερματίζει έναν πόλεμο που απείλησε να παρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Όμως πίσω από την εκεχειρία παραμένουν ανοιχτά τα πιο εκρηκτικά ζητήματα: το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οι κυρώσεις, ο ρόλος του Ισραήλ και η ισορροπία ισχύος στην περιοχή.
Η προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης δίνει τέλος στις μάχες, αλλά όχι στα αίτια της κρίσης. Ο Τραμπ ερδίζει χρόνο και πολιτικό χώρο, όμως το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για ειρήνη ή απλώς για μια ανακωχή πριν από την επόμενη σύγκρουση;
Η Τουρκία αναπροσαρμόζει τη στάση της απέναντι στη Ρωσία και επενδύει εκ νέου στη δυτική της ταυτότητα, επιδιώκοντας στρατηγικά ανταλλάγματα από την Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ.
Axios : Η πιο σκληρή δημόσια επίθεση Αμερικανού προέδρου κατά Ισραηλινού πρωθυπουργού αποκαλύπτει βαθιές διαφωνίες για το μέλλον της Μέσης Ανατολής και τη συμφωνία που μπορεί να αλλάξει τις παγκόσμιες ισορροπίες.
Η επίσκεψη-ορόσημο του Σι Τζινπίνγκ στη Βόρεια Κορέα αναδιατάσσει τις ισορροπίες στην Ασία, με φόντο τον πόλεμο ΗΠΑ–Ιράν και τη μάχη επιρροής με τη Δύση.
Η άνοδος μιας σκληροπυρηνικής στρατιωτικής φιγούρας στο εσωτερικό του Ιράν αναδιαμορφώνει τις ισορροπίες ισχύος, ενισχύοντας τη ρητορική και τις κινήσεις αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, την ώρα που διπλωματικά κανάλια παραμένουν ανοιχτά αλλά εύθραυστα.
Κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τη διαμεσολάβηση Κατάρ και Πακιστάν – Στο τραπέζι άρση κυρώσεων, πυρηνικό πρόγραμμα και επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ.
Η έντονη ρητορική ανάμεσα σε Άγκυρα και Ιερουσαλήμ δεν είναι πλέον διπλωματικό επεισόδιο, αλλά αντανάκλαση μιας βαθύτερης μάχης για περιφερειακή ηγεμονία, από τη Συρία μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.
