Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ: Οι αγορές πανηγυρίζουν ενώ η Μέση Ανατολή πλησιάζει στο σημείο μηδέν

Η Χεζμπολάχ έγινε το διαπραγματευτικό όπλο του Ιράν. Το πραγματικό διακύβευμα όμως είναι το πετρέλαιο, το Ορμούζ και η νέα παγκόσμια ισορροπία ισχύος.

Οι αγορές δείχνουν ψυχραιμία.Οι επενδυτές συνεχίζουν να πιστεύουν ότι η Ουάσιγκτον, η Τεχεράνη και το Τελ Αβίβ θα βρουν τελικά έναν συμβιβασμό.

Αυτό μπορεί να αποδειχθεί η μεγαλύτερη γεωπολιτική παρερμηνεία του 2026.

Διότι πίσω από τη διαμάχη για τη Χεζμπολάχ εξελίσσεται μία πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση: η μάχη για τον έλεγχο των ενεργειακών αρτηριών του πλανήτη.

Η Τεχεράνη έχει καταστήσει σαφές ότι χωρίς διευθέτηση του μετώπου του Λιβάνου δεν πρόκειται να υπάρξει συνολική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Χεζμπολάχ έχει μετατραπεί από περιφερειακό σύμμαχο σε βασικό διαπραγματευτικό μοχλό της ιρανικής στρατηγικής.

Η Χεζμπολάχ δεν είναι ο στόχος – είναι το σύμπτωμα

Το κυρίαρχο αφήγημα στη Δύση παρουσιάζει την κρίση ως μία ακόμη αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ

Στην πραγματικότητα, η Χεζμπολάχ λειτουργεί ως προωθημένη γραμμή άμυνας του Ιράν στη Μεσόγειο.

Για την Τεχεράνη, μια στρατηγική ήττα της Χεζμπολάχ θα ισοδυναμούσε με γεωπολιτική συρρίκνωση σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Για το Ισραήλ, η αποδυνάμωση της οργάνωσης αποτελεί προϋπόθεση για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια των βόρειων συνόρων.

Για τις ΗΠΑ, το ζήτημα συνδέεται με τη διαμόρφωση μιας νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.

Καμία πλευρά δεν διαπραγματεύεται πραγματικά τον Λίβανο.

Όλες διαπραγματεύονται τη μελλοντική κατανομή ισχύος στην περιοχή.

Το Ορμούζ είναι η πραγματική βόμβα

Το μεγαλύτερο στρατηγικό λάθος των αγορών είναι ότι συνεχίζουν να τιμολογούν την κρίση σαν να πρόκειται για ένα τοπικό πολεμικό επεισόδιο.

Δεν είναι.

Το Στενό του Ορμούζ παραμένει η σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη.

Τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και LNG διέρχονται καθημερινά από αυτό το σημείο.

Η Τεχεράνη συνδέει όλο και περισσότερο τις συνομιλίες με τις εξελίξεις στο Ορμούζ και στη ναυσιπλοΐα του Κόλπου, μετατρέποντας το ενεργειακό ζήτημα σε μοχλό διαπραγμάτευσης.

• Αυτό σημαίνει ότι η κρίση δεν αφορά μόνο πυραύλους.
• Αφορά δεξαμενόπλοια.
• Αφορά ασφαλιστικά κόστη.
• Αφορά εφοδιαστικές αλυσίδες.
• Αφορά πληθωρισμό.
• Αφορά τελικά την παγκόσμια οικονομία.

Η αγορά βλέπει ηρεμία. Τα στοιχεία δείχνουν κάτι άλλο.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι οι αγορές εξακολουθούν να λειτουργούν με την υπόθεση ότι θα υπάρξει σύντομα διπλωματική αποκλιμάκωση.

Ωστόσο, οι αναλυτές της αγοράς ενέργειας επισημαίνουν ότι τα αποθέματα μειώνονται, η αβεβαιότητα γύρω από τις μεταφορές αυξάνεται και η σημερινή ψυχραιμία μπορεί να βασίζεται περισσότερο στην ελπίδα παρά στα δεδομένα

Η Brent έχει ήδη δεχθεί ισχυρές ανοδικές πιέσεις καθώς οι επενδυτές επαναξιολογούν το γεωπολιτικό ρίσκο.

Η πραγματική κρίση θα ξεκινήσει εάν η αγορά καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων δεν είναι πλέον δεδομένη.

Οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία παίζουν διαφορετικό παιχνίδι

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να επιβάλουν μία νέα περιφερειακή ισορροπία χωρίς να εμπλακούν σε έναν ακόμη μακροχρόνιο πόλεμο.

Η Κίνα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία οποιαδήποτε απειλή στις ενεργειακές ροές από τον Περσικό Κόλπο, από όπου εξαρτάται σημαντικό μέρος της ενεργειακής της ασφάλειας.

Η Ρωσία, αντιθέτως, γνωρίζει ότι μια περίοδος υψηλότερων τιμών ενέργειας θα ενίσχυε τα δημοσιονομικά της έσοδα και τη γεωοικονομική της θέση.

Γι’ αυτό και η Μέση Ανατολή δεν αποτελεί πλέον μόνο πεδίο περιφερειακής σύγκρουσης.

Αποτελεί πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ των τριών μεγαλύτερων γεωπολιτικών πόλων του πλανήτη.

Το μήνυμα της Τεχεράνης

Οι πρόσφατες δηλώσεις Ιρανών αξιωματούχων δείχνουν ότι η ηγεσία δεν αντιμετωπίζει τη Χεζμπολάχ ως ξεχωριστό ζήτημα αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της ευρύτερης διαπραγμάτευσης με την Ουάσιγκτον και το Ισραήλ.

Η λογική είναι απλή:

Εάν η Χεζμπολάχ αποδυναμωθεί στρατηγικά, τότε αποδυναμώνεται και η ιρανική δυνατότητα προβολής ισχύος στη Μεσόγειο.

Γι’ αυτό η Χεζμπολάχ μετατρέπεται σε «κόκκινη γραμμή».

Τρία σενάρια για το πετρέλαιο

Σενάριο 1: Ελεγχόμενη αποκλιμάκωση

• Συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν.
• Σταθεροποίηση Λιβάνου.
• Brent 80–95 δολάρια.

Σενάριο 2: Παρατεταμένη κρίση

• Συνεχείς επιθέσεις χαμηλής έντασης.
• Αυξημένο κόστος ναυτιλίας.
• Brent 100–120 δολάρια.

Σενάριο 3: Το σοκ του Ορμούζ

• Στρατιωκή εμπλοκή που επηρεάζει τη ναυσιπλοΐα.
• Εκτόξευση ασφαλίστρων και μεταφορικών.
• Brent πάνω από 140–150 δολάρια.
• Νέο παγκόσμιο πληθωριστικό κύμα.

Το ερώτημα των επόμενων μηνών

Οι περισσότεροι αναλυτές αναζητούν το πότε θα τελειώσει ο πόλεμος.

Ίσως όμως αυτό να είναι το λάθος ερώτημα.

Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν η διεθνής οικονομία έχει ήδη εισέλθει σε μια νέα εποχή όπου το γεωπολιτικό ρίσκο θα καθορίζει ξανά τις τιμές της ενέργειας.

Διότι αν η Χεζμπολάχ είναι η σημερινή «κόκκινη γραμμή» του Ιράν, το Ορμούζ παραμένει η κόκκινη γραμμή της παγκόσμιας οικονομίας.

Πηγή: pagenews.gr