Jane Street: Η ζημιά των $15 δισ. χτύπησε καμπανάκι σε Fed και BoE – Τι φοβούνται για τις τράπεζες

Η απότομη αντιστροφή του AI trade αποκάλυψε πόσο μεγάλα ρίσκα μπορούν πλέον να πάρουν οι γιγαντιαίες proprietary trading firms – Fed και Bank of England ζητούν στοιχεία για leverage, intraday exposures και prime brokerage, αναζητώντας τα σημεία από τα οποία μια ιδιωτική ζημιά μπορεί να περάσει στο τραπεζικό σύστημα.

Μία ζημιά 15 δισ. δολαρίων δεν είναι απλώς μια κακή ημέρα στις αγορές.

Όταν αφορά μια επιχείρηση του μεγέθους της Jane Street, γίνεται υπόθεση των εποπτικών αρχών.

Η Federal Reserve και η Bank of England έχουν εντείνει τον έλεγχο των σχέσεων μεταξύ των μεγάλων τραπεζών και trading firms όπως η Jane Street και η Citadel Securities, μετά τις αναταράξεις που προκάλεσε η απότομη αντιστροφή του AI trade.

Το μήνυμα των αρχών δεν είναι ότι η Jane Street βρίσκεται σε κρίση. Κάθε άλλο: ακόμη και μετά τη ζημιά-σοκ του Ιουλίου, η εταιρεία είχε δημιουργήσει περίπου 40 δισ. δολάρια καθαρών trading revenues από την αρχή του έτους έως τις αρχές Αυγούστου.

Το ζήτημα είναι διαφορετικό.

Πόσο μεγάλο ρίσκο συγκεντρώνεται πλέον έξω από τις παραδοσιακές τράπεζες — και πόσο από αυτό επιστρέφει τελικά στους τραπεζικούς ισολογισμούς μέσω της χρηματοδότησης;

Από market makers σε χρηματοπιστωτικούς γίγαντες

Jane Street, Citadel Securities, Susquehanna και Hudson River Trading ξεκίνησαν κυρίως από το market making: αγοράζουν και πωλούν τεράστιους όγκους τίτλων, κερδίζοντας μικρές διαφορές τιμών.

Με τα χρόνια όμως η δραστηριότητα διευρύνθηκε.

Οι μεγαλύτεροι παίκτες παίρνουν πλέον σημαντικές proprietary θέσεις, χρηματοδοτούν επενδύσεις και έχουν παρουσία σε μετοχές, ομόλογα, derivatives και σύνθετες συναλλαγές.

Σε αντίθεση με τα κλασικά hedge funds, πολλές proprietary firms διαχειρίζονται κυρίως κεφάλαια των ιδρυτών και των εργαζομένων τους.

Αυτό τους επιτρέπει να κινούνται με μεγαλύτερη ελευθερία.

Αλλά η ελευθερία αυτή μπορεί να συνοδεύεται και από μεγαλύτερη συγκέντρωση κινδύνου.

Πώς συνδέονται οι τράπεζες

Εδώ μπαίνει το prime brokerage.

Οι μεγάλες τράπεζες δανείζουν κεφάλαια, χρηματοδοτούν θέσεις σε μετοχές και ομόλογα, εκτελούν derivatives και παρέχουν clearing.

Με απλά λόγια, επιτρέπουν στους trading giants να μεγεθύνουν τη δύναμη πυρός τους μέσω leverage.

Εάν όλα πάνε καλά, οι τράπεζες εισπράττουν σημαντικά fees.

Εάν όμως ένας πολύ μεγάλος πελάτης υποστεί ακραίες ζημιές και αδυνατεί να καλύψει τις υποχρεώσεις του, μέρος του προβλήματος μπορεί να περάσει στον lender.

Αυτό ακριβώς προσπαθούν να χαρτογραφήσουν Fed και BoE.

Το πρόβλημα του intraday risk

Οι εποπτικές αρχές δεν κοιτούν μόνο τι γράφει το βιβλίο στο τέλος της ημέρας.

Κοιτούν τι συμβαίνει μέσα στην ημέρα.

Μια trading firm μπορεί στις 10:00 να έχει ένα exposure, στις 13:00 πολλαπλάσιο και πριν το κλείσιμο να το έχει περιορίσει.

Άρα ένα end-of-day report μπορεί να μην αποτυπώνει το πραγματικό peak risk.

Η βρετανική Prudential Regulation Authority είχε ήδη προειδοποιήσει ότι οι αυξανόμενες intraday exposures, ειδικά όταν οι τράπεζες παρέχουν clearing και χρηματοδότηση σε ηλεκτρονικούς market makers, αποτελούν πεδίο που απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή.

Το AI trade μπήκε στο τραπεζικό risk management

Και εδώ βρίσκεται η σύνδεση με την τεχνητή νοημοσύνη.

Η ζημιά της Jane Street συνδέθηκε εν μέρει με τις μεγάλες απώλειες του AI-focused hedge fund Situational Awareness, στο οποίο η εταιρεία είχε επενδύσει.

Όταν η πολυετής άνοδος συγκεκριμένων AI και semiconductor τίτλων γύρισε απότομα, οι συγκεντρωμένες θέσεις δημιούργησαν τεράστιες μεταβολές αξίας.

Το αποτέλεσμα είναι ότι το AI boom δεν αποτελεί πλέον μόνο ιστορία τεχνολογίας.

Είναι ιστορία:

κεφαλαίων, leverage, collateral, prime brokerage και τραπεζικού risk management.

Το μάθημα του Archegos δεν έχει ξεχαστεί

Οι εποπτικές αρχές έχουν λόγο να είναι καχύποπτες.

Η κατάρρευση του Archegos το 2021 απέδειξε πόσο γρήγορα μια σχετικά άγνωστη επενδυτική δομή μπορεί να δημιουργήσει δισεκατομμύρια ζημιές σε διεθνείς τράπεζες όταν χρησιμοποιεί υψηλή μόχλευση και οι lenders δεν έχουν πλήρη εικόνα των συνολικών exposures.

Η σημερινή περίπτωση δεν είναι ίδια.

Αλλά το θεμελιώδες ερώτημα παραμένει:

γνωρίζει κάθε τράπεζα πόσο μεγάλο είναι το συνολικό ρίσκο που αναλαμβάνει ο πελάτης της σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα;

Και αυτό είναι τελικά το καμπανάκι πίσω από τα 15 δισ.

Όχι ότι η Jane Street έχασε ένα τεράστιο ποσό.

Αλλά ότι ένα κομμάτι της Wall Street που κάποτε θεωρούνταν σχεδόν «μηχανή market making» έχει εξελιχθεί σε τέτοιο μέγεθος ώστε οι κεντρικές τράπεζες να αναρωτιούνται πλέον:

αν πέσει ένας από αυτούς τους γίγαντες, ποιος άλλος θα νιώσει το χτύπημα;

Πηγή: pagenews.gr